Κοιτάξτε προσεκτικά αυτή τη φωτογραφία:
Δεν θα ασχοληθούμε με αναλύσεις, ούτε θα αναπαράγουμε πρακτορολογίες και συνωμοσιολογίες καθώς όλα είναι ακόμα σκοτεινά και συχνά παραμένουν έτσι. Θα σταθούμε όμως σε δύο χαρακτηριστικές δηλώσεις αμέσως μετά το χτεσινό θλιβερό συμβάν. Πρώτος ο Καρατζαφέρης βεβαίως βεβαίως:
«Οι φυσικοί αυτουργοί των τρομοκρατικών επιθέσεων αποθρασύνονται όσο το σύστημα αφήνει ανέγγιχτους τους ηθικούς αυτουργούς. Καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι ο κοινωνικός εχθρός είναι εντός των πυλών. Ο Θεός να βοηθήσει τα χτυπημένα παιδιά. Στις οικογένειές τους εύχομαι κουράγιο και δύναμη».
Άκου φυρερίσκε, τον Θεό θα τον αφήνεις απ' έξω. Γιατί αυτό που προέχει τώρα είναι να βοηθήσουν τους χτυπημένους ενήλικες ανθρώπους οι γιατροί. Πως κάνουν κάτι λαλημένοι θεοφοβούμενοι γονείς που δεν πάνε στο γιατρό τα άρρωστα παιδάκια επειδή πιστεύουν στη δύναμη της προσευχής, φυρερίσκε έτσι προσβάλλεις τα θύματα και τους συγγενείς τους. Και τα ρητορικά σχήματα περί «ηθικών αυτουργών» να τα λες στους πλεύρηδες.
Τώρα, ο λόγος που έβαλα τη φωτογραφία. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Αστυνομικών Ελλάδος, Γιάννης Μακρής, δήλωσε:
«Δεν χτύπησαν τίποτε παιδιά, αστυνομικούς χτύπησαν. Οι δράστες δεν είναι τρομοκράτες είναι δολοφόνοι. Τα 600.000 ευρώ της επικήρυξης είναι λίγα».
«Δεν χτύπησαν τίποτε παιδιά». Διαβάστε το δέκα φορές, μετά είκοσι φορές όλη τη φράση «δεν χτύπησαν τίποτε παιδιά, αστυνομικούς χτύπησαν» και συνειδητοποιήστε τώρα σε ποια εξελικτική βαθμίδα αυτοκατατάσσονται οι αστυνομικοί, σύμφωνα με τη δήλωση του κορυφαίου συνδικαλιστικού οργάνου τους.
Μετά είναι να απορούμε γιατί υπάρχει τόση βία γύρω μας.
_____________________________
Παλιά σχόλια (368): Σελ.2 , Σελ.1
«Ο νέος είναι ωραίος, αλλ’ ο παλιός είναι αλλιώς».
Τι γίνεται, όμως, όταν ο νέος και ο παλιός είναι ένα και το αυτό άτομο;
«Ωραίος», «αλλιώς» ή ατυχώς ουδείς εξ αυτών;
Όταν, προ μηνών, ο τότε υπουργός Χρήστος Μαρκογιαννάκης ανακοίνωσε την ενεργοποίηση των καμερών στους δρόμους για την αντιμετώπιση του σύγχρονου εγκλήματος και των αυξημένων κρουσμάτων βίας, ο νυν υπουργός προστασίας του πολίτη και τότε αρμόδιος πολιτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, είχε αναφερθεί στην ανάγκη ενός σύγχρονου σχεδίου αντεγκληματικής πολιτικής, καθώς και της αναδιοργάνωσης και αξιοκρατίας στην ΕΛ.ΑΣ. : «Όταν το οργανωμένο έγκλημα χρησιμοποιεί τα πιο σύγχρονα μέσα, η κυβέρνηση των αδέξιων - δεξιών επιχειρεί με γιουρούσια και ΜΑΤατζήδες να αντιμετωπίσει το έγκλημα».
Λίγους μήνες αργότερα, όντας πλέον υπουργός προστασίας του πολίτη (!), άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του, προχώρησε στην, γνωστή πια, πολυήμερη επιχείρηση «σκούπα» στα Εξάρχεια, με τα –επίσης- γνωστά αποτελέσματα (προσαγωγή ατόμων στην ασφάλεια, για εξακρίβωση στοιχείων, παρά την από μέρους τους επίδειξη της αστυνομικής ταυτότητας, παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με μεθόδους δημόσιου εξευτελισμού, όπως τον εξαναγκασμό πολιτών σε πτώση στα γόνατα, με τα χέρια πίσω από το κεφάλι και άλλα πολλά. Ναι, «με γιουρούσια και ΜΑΤατζήδες», για να αντιμετωπίσει ένα έγκλημα που ουδέποτε τελέστηκε.
Επικοινωνιακό πυροτέχνημα; Προφανώς!
Βλέπετε, το ανύπαρκτο «κράτος» των Εξαρχείων αποτελούσε πάντα τον στόχο όλων των ανίκανων στην κοινωνική πολιτική κυβερνήσεων και των ακόμη πιο ανίκανων υπουργών της δημόσιας (ποιας;) τάξης (ποιας;), οι οποίοι εύρισκαν ακριβώς εκεί, στον μύθο, στου οποίου την δημιουργία συνέβαλαν όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις, την κολυμβήθρα του Σιλωάμ, για να ξεπλύνουν την αμαρτωλά εκούσια ανικανότητά τους, που σαφέστατα εξυπηρετούσε και ένα κομβικό σημείο της κυβερνητικής πολιτικής, που συνοψίζεται στο εξής: Δεν τα βάζουμε με την ΕΛ.ΑΣ., δεν συγκρουόμαστε με τη λογική συντηρητικών πολιτών, αντίθετα φροντίζουμε να την τρέφουμε (τη λογική αυτή), με πολιτικές εκφοβισμού και ανακοινώσεις των εκπροσώπων τύπου της ΕΛ.ΑΣ. –πάντα σε πρώτο πλάνο–, ώστε ο πολίτης, αφενός να νιώθει πως απειλείται πανταχόθεν, αφετέρου να καταπίνει την καραμέλα της καλής αστυνομίας, που προστατεύει και διαφυλάττει τα συμφέροντά του.
Σταδιακά, κτίστηκε και το οικοδόμημα των «κακών» αλλοδαπών, που οδήγησαν σταφαινόμενα του Αγίου Παντελεήμονα.
Και ο νέος υπουργός ασφάλειας του πολίτη (!), με χθεσινές του δηλώσεις, έρχεται να απαλύνει τις αρνητικές εντυπώσεις που προκάλεσε η πρεμιέρα του στο μετονομασθέν υπουργείο, με εκ διαμέτρου αντίθετες, αλλά εξίσου επικοινωνιακές δηλώσεις και κινήσεις εντυπωσιασμού:
α) Συναντήθηκε με αντιπροσωπεία της πακιστανικής κοινότητας και εκπροσώπους αντιρατσιστικών οργανώσεων και εξήγγειλε νέο μοντέλο αστυνόμευσης, που θα εφαρμοστεί στα τμήματα περιοχών όπου υπάρχουν πολλοί μετανάστες, αρχής γενομένης από τον Άγιο Παντελεήμονα.
β) Δήλωσε ότι θα τιμωρηθεί όποιος αστυνομικός «σηκώσει παράνομα χέρι σε πολίτη» ή συνδέεται με τη ναζιστική «Χρυσή Αυγή». (σ.σ. Θα περιλάβει και τους αστυνομικούς που προπηλάκισαν τον μεσήλικα στα Εξάρχεια, παρότι τους επέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα; )
γ) Απέστειλε επιστολή στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ιωάννη Τέντε με τον φάκελο με τα στοιχεία της υπόθεσης, προκειμένου -όπως αναφέρει- να διερευνηθούν σε βάθος οι πραγματικές συνθήκες θανάτου του 27χρονου Πακιστανού Mohamad Kameran.
(Θαυμάσια αμετροέπεια, που θα μπορούσε να γίνει μία δεκάλεπτη σεκάνς σε χολιγουντιανή ταινία, με πρωταγωνιστή έναν οραματιστή-ουτοπιστή λειτουργό του συστήματος. Όχι, δεν θα πάρουμε άλλες αμερικανιές.)
Παρά ταύτα, το Σάββατο 17 Οκτωβρίου, στη Νίκαια, στην πορεία διαμαρτυρίας που διοργανώθηκε για το θάνατο του 27χρονου Πακιστανού και στην οποία συμμετείχε και η νεολαία ΠΑΣΟΚ, έγιναν συλλήψεις και παραπέμφθηκαν διαδηλωτές, με κακουργηματικές κατηγορίες, μετά από διώξεις που τους ασκήθηκαν, με το νόμο του Δένδια, για τους έχοντες καλυμμένα τα πρόσωπα.
Το ότι φόραγαν κράνη, επειδή επέβαιναν σε μηχανές ή φόρεσαν μαντίλια για να προστατευθούν από τα δακρυγόνα που έπεφταν σαν το χαλάζι, ουδόλως απασχόλησε τον αρμόδιο για την άσκηση της δίωξης εισαγγελέα. Πιστός στο γράμμα του νόμου (;) και ενδεχομένως σύμφωνος με τη φιλοσοφία του, έκανε το …καθήκον του, χωρίς καθόλου να τον απασχολεί το αν οι νεαροί που θα απολογηθούν στον ανακριτή την Πέμπτη, θα βρεθούν προσωρινά κρατούμενοι, μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης.
Ουδόλως τον ενδιαφέρει αν ο συγκεκριμένος νόμος, ο οποίος έχει κατηγορηθεί από πολλούς έγκριτους νομικούς ως αντισυνταγματικός (αλλά και από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, όταν ψηφίστηκε), κριθεί ως τέτοιος και από το δικαστήριο της ουσίας, που έχει την αρμοδιότητα να το πράξει και κηρύξει απαράδεκτη την ποινική δίωξη ή, στην απλούστερη περίπτωση, κρίνει ότι δεν τελέστηκε το έγκλημα για το οποίο παραπέμπονται οι συλληφθέντες και τους κρίνει αθώους των πράξεων για τις οποίες κατηγορούνται. Σε περίπτωση προσωρινής κράτησης (προφυλάκισης) αυτών των νέων ανθρώπων, ποιος θα τους επιστρέψει πίσω τους μήνες που θα περάσουν εγκλεισμένοι σε φυλακές, πλάι σε έγκλειστους για παραβάσεις του κοινού ποινικού δικαίου; Ποιος θα τους επιστρέψει πίσω τους μήνες της χαμένης ελευθερίας τους;
Επ’ αυτού ο υπουργός ασφάλειας του πολίτη δεν πήρε θέση. Αλλά σε ένα κράτος κοινοβουλευτικής δημοκρατίας δε νοείται να ποινικοποιείται το συνταγματικό δικαίωμα του συναθροίζεσθαι. Στην πραγματικότητα, είτε με νόμους, είτε με πρακτικές των «υπηρετών» της δημόσιας τάξης, αυτό το δικαίωμα έχει καταστρατηγηθεί πολλάκις και τα τελευταία χρόνια διαπιστώνουμε όλο και περισσότερες τακτικές καταστολής του.
Υπουργός ασφάλειας του πολίτη, λοιπόν; Μα ναι, ο μέγας και τρανός κύριος Μιχάλης Χρυσοχοΐδης!
Αυτός που πριν λίγα χρόνια επαίρετο για την εν τη υπουργεία του εξάρθρωση της 17 Ν. Αυτός που, μαζί με την τότε κυβέρνηση του ανεκδιήγητου Σημίτη, σε συνεργασία με την διορισμένη ηγεσία του Αρείου Πάγου, ευλόγησε το ελεεινότερο δικαστικό πραξικόπημα όλων των εποχών, στερώντας από τους κατηγορουμένους τον φυσικό τους δικαστή, καταργώντας το δικαίωμα της δημοσιότητας της δίκης και αυτό, που τότε πρωτακούστηκε στα ελληνικά νομικά χρονικά και ονομάστηκε «δίκαιη δίκη» (τι απερίγραπτος πλεονασμός, για το αυτονόητο, αλλά τελικά, πόση ουσία αποδείχθηκε ότι εμπεριείχε!), με την πλήρη παραβίαση της ΕΣΔΑ.
Κρίθηκε, όπως αποδεικνύουν τα πράγματα, τόσο επιτυχής η προηγούμενη θητεία του, που ο ΓΑΠ σκέφθηκε να μη πάει χαμένο ένα τέτοιο ταλέντο και τον όρισε εκ νέου υπουργό στο αμαρτωλό υπουργείο, στο οποίο άλλαξε όνομα, μήπως και επέλθει κάθαρση των ανομημάτων του. Αλλά το υπουργείο (και κάθε υπουργείο) ακολουθεί την πολιτική που επιβάλλει το κυβερνητικό σχήμα. Και ο κάθε υπουργός, ασκώντας την εξουσία που του παρέχει το Σύνταγμα, αποδεικνύει το ήθος και τις ικανότητές του.
Τα πρώτα δείγματα γραφής που έδωσε ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης στην πρεμιέρα του ως (εκ νέου) υπουργός προστασίας του πολίτη, δείχνουν ότι τον πολίτη τον έχει γραμμένο στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Το πολιτικό του παρελθόν συνηγορεί επ’ αυτού και είναι απολύτως επιβαρυντικό.
Οι (μετέπειτα) πρόσφατες αναφορές στον Άγιο Παντελεήμονα, η επιστολή στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για την διευκρίνιση των συνθηκών σύλληψης, κράτησης και εν τέλει του θανάτου του νεαρού Πακιστανού και οι κορώνες ότι θα τιμωρηθεί κάθε αστυνομικός που θα σηκώσει «παράνομα χέρι σε πολίτη» είναι απλώς προφάσεις εν αμαρτίαις. Και ο υπουργός έπεσε σε πάρα πολλές.
Ρητορική ερώτηση αφελούς: Υπάρχει και νόμιμο σήκωμα χεριού σε πολίτη; Από πότε, αλήθεια; Τι λένε για αυτό οι έγκριτοι και σοβαροί νομικοί, αλλά και οι συνταγματολόγοι; Είναι ή όχι κακούργημα ο βασανισμός κρατουμένου;
Το περασμένο Σάββατο είχαμε άλλο ένα κρούσμα σύλληψης και παραπομπής πολίτη, με τη διαδικασία του αυτόφωρου, στη δικαιοσύνη, με καταγγελίες στημένες και κατασκευασμένες από τους, εν αγαστή με το υπουργείο, σύμπνοια, αστυνομικούς.
Παραθέτουμε την προσωπική μαρτυρία του (καθόλου τυχαίου) πολίτη, Δημήτρη Παρσάνογλου:
«Το περασμένο Σάββατο στις 7.30 το απόγευμα αγόραζα εφημερίδες στην οδό Πανεπιστημίου στην Ομόνοια. Ανάμεσά μας ακούστηκαν φωνές, ο κόσμος συγκεντρώθηκε γύρω από έναν Αφρικανό μετανάστη, που τον είχε ακινητοποιήσει κάποιος που φορούσε πολιτικά. Τον παρέδωσε σε δύο ένστολους αστυνομικούς. Ο μετανάστης ήταν πεσμένος μπρούμυτα, ενώ τον χτυπούσαν και οι τρεις μαζί. Γιατί τον χτυπάτε, αφού είναι ακινητοποιημένος, τους είπα. Και με συνέλαβαν μαζί του. Την Κυριακή μάς μετέφεραν στον εισαγγελέα, ο οποίος έδωσε εντολή να παραμείνουμε κρατούμενοι μέχρι τη Δευτέρα για να δικαστούμε στο Αυτόφωρο. Οι αστυνομικοί με κατηγορούσαν για εξύβριση και τον Αφρικανό για αντίσταση κατά της αρχής. Στο Αυτόφωρο πήραμε αναβολή μέχρι τις 29 Οκτωβρίου».
Ακόμα και αν θέλαμε να δεχθούμε ότι πράγματι ο υπουργός έχει καλές προθέσεις, τότε δεν μπορούμε παρά να δεχθούμε, ότι είναι ανίκανος, ως προϊστάμενος της ΕΛ.ΑΣ. Όταν τα όργανά της αγνοούν πλήρως τις θέσεις και τις εντολές του, φταίει αυτός, και μόνον.
Από πλευράς μου, με τον λόγο μου, που δεν έχει την αγοραστική αξία που προσδίδουν τα ΜΜΕ κατά το δοκούν και, για την ακρίβεια, τον λόγο μου που είναι δωρεάν και μάλλον με πολύ μικρή απήχηση, σας δηλώνω, κ. Χρυσοχοΐδη, ότι θα σας παρακολουθώ στενά. Θα σας κρίνω αυστηρά. Και θα δημοσιοποιώ τις θέσεις μου σε οτιδήποτε λέτε και κάνετε. Και πραγματικά εύχομαι, να έρθει εκείνη η μέρα που θα σας χειροκροτήσω και θα πω: «Δικαιώθηκε η επιλογή σας ως προϊστάμενος στο συγκεκριμένο υπουργείο!».
___________________________________
Διαβάστε μια χρονολογική λίστα αυτών που έπεσαν θύματα των «καλών καγαθών» υπηρετών της ΕΛ.ΑΣ.:
http://docs.google.com/View?id=dcj5p9fq_61gnf2kfhp
Και μια πολύ ενδιαφέρουσα τοποθέτηση από τον Ιό: http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=17/10/2009&s=ios-savvatoy
* Τον περασμένο Μάιο, στην επ’ αρχής συζήτηση του τότε νομοσχεδίου του Δένδια, για τις «μεταρρυθμίσεις στην οργάνωση της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας και στη θεραπευτική μεταχείριση χρηστών ναρκωτικών ουσιών», όπου περιλαμβάνονταν και οι διατάξεις που αναφέρονται σε ρυθμίσεις σχετικά με τις κουκούλες, με δηκτικό τρόπο η Λιάνα Κανέλη είχε δηλώσει:
«Θα πρέπει να συλλάβετε όλες τις κυρίες που έχουνε κάνει μπότοξ και όλους τους δικαστές που έχουν αλλοιώσει το πρόσωπό τους γιατί είχαν πεταχτά αυτιά. Θα καταργήσετε κάθε αποκριάτικο μαγαζί απ’ αυτά τα εποχικά. Όποιος βγει ντυμένος μπούλα, τελείωσε.»
ΥΓ. Γράφοντας τις τελευταίες αράδες αυτού το ποστ πληροφορήθηκα, ότι με διάταξη του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ηλείας κρίθηκαν άπαντες αθώοι, για τις φονικές πυρκαγιές του 2007. Σαράντα έξι -46- νεκροί ίσως δεν δικαιωθούν ποτέ. Το πλέον σκανδαλώδες; Η διάταξη, που «έκρινε» ότι για όλα έφταιγε ο άνεμος, υιοθετώντας τις προκλητικές δικαιολογίες της τότε κυβέρνησης, εκδόθηκε στις 22-7-2009, αλλά μόλις χθες δόθηκε στη δημοσιότητα.
Τυχαίο;
_____________________________
Παλιά σχόλια (104)
Με σταυρό προτίμησης της επιθυμητής πορείας για τον τόπο
Μία μικρή παρένθεση για να δούμε μερικές αλήθειες που μετρήθηκαν πολύ πρόσφατα
- Το ΠΑΣΟΚ το 2007 έλαβε 2.727.279 ψήφους σε σύνολο εγκύρων 7.158.213 δηλαδή 38,10% και πήρε 102 έδρες
- Το 2009 έλαβε 3.012.373 ψήφους σε σύνολο 6.858.342 εγκύρων άρα 43,92% και πήρε 160 έδρες.
Η αύξηση σε ψήφους είναι 3.012.373 -2.727.279 = 285.094 ψήφοι υπέρ ΠΑΣΟΚ
- Η ΝΔ το 2007 έλαβε 2.994.979 ψήφους σε σύνολο εγκύρων 7.158.213 δηλαδή 41,84 και πήρε 152 έδρες
- Το 2009 έλαβε 2.295.967ψήφους σε σύνολο 6,858,342 εγκύρων άρα 33,48% και πήρε 91 έδρες.
Η μείωση σε ψήφους είναι 2.994.979 - 2.295.967 = 699.012 ψήφοι κατά ΝΔ
Βλέπουμε πως οι απώλειες της ΝΔ δεν γίνανε κέρδη του ΠΑΣΟΚ.
Που πήγανε τότε οι 413.918 (η διαφορά που προκύπτει από τις συνολικές απώλειες της ΝΔ και το συνολικό όφελος του ΠΑΣΟΚ) απωλεσθέντες ψήφοι της ΝΔ;
Ας πάρουμε το λάος (στη σωστή του γραφή και τονική απόδοση)
- Το λάος το 2007 έλαβε 271.809 ψήφους σε σύνολο εγκύρων 7.158.213 δηλαδή 3,80% και πήρε 10 έδρες
- Το 2009 έλαβε 386.152 ψήφους σε σύνολο 6.858.342 εγκύρων άρα 5,63% και πήρε 15 έδρες.
Η αύξηση σε ψήφους είναι 386.152-271.809 = 114.343 ψήφοι υπέρ λάος.
Από τις 413.918 χαμένες ψήφους της ΝΔ που δεν πήγαν στο ΠΑΣΟΚ, το λάος πήρε το 1/4 περίπου.
Για να μη σας κουράζουμε με ατέλειωτες παραθέσεις αριθμών και ψήφων, ποσοστών και προσθαφαιρέσεων, το συμπέρασμα που αβίαστα βγαίνει είναι πως σε αυτές τις εκλογές η ΝΔ έχασε αλλά το ΠΑΣΟΚ δεν κέρδισε.
Το νεκροφάγο λάος δεν αποκόμισε σχεδόν τίποτα από τη βασική δεξαμενή της δεξιάς - κεντροδεξιάς, ακόμα και στη χειρότερη περίοδο του κυριότερου εκφραστή του χώρου αυτού στον τόπο. Και μη πει κανείς πως τη διαφορά την καρπώθηκαν οι τύπου "Δημοκρατικοί" με το 0,11 και ακόμα πιο λίγο.
Απλά οι πρώην νεοδημοκράτες προτίμησαν στην πλειοψηφία τους την ΑΠΟΧΗ πράγμα που δείχνει τη στάση τους απέναντι στον "αιώνιο" και στην ακραία παραφυάδα της παράταξης τους.
Πράγματι η διαφορά της αποχής του 24,5%του 2007 με το 30% (σταθμισμένα με βάση το σύνολο των εγγεγραμμένων) ειναι αυτοί οι νεοδημοκράτες.
Τι τραγικό, να ντρέπεσαι για αυτό που ψήφισες!
Η Αριστερά γνώρισε κάμψη και αυτό είναι το πι απαισιόδοξο μήνυμα για τον τόπο και την κοινωνία. Το μεν ΚΚΕ συγκέντρωσε το 7,54% με μείωση περίπου 65.000 ψήφων (583.750 το 2007 με 8,15% σε αντιδιαστολή με τις 517.154 ψήφους του 2009) ο δε ΣΥ.ΡΙΖ.Α. συγκέντρωσε το 4,60% με μείωση 45.000 ψήφων (361.101 το 2007 με 5.04% σε αντιδιαστολή με τις 315.627ψήφους του 2009).
Στην κάμψη της Αριστεράς "βοήθησαν" πάρα πολύ οι life style Οικ-Π, οι οποίοι άντλησαν από εκεί (και ειδικότερα από το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και την αριστερότερη πτέρυγατου ΠΑΣΟΚ) τη δύναμη τους, αποδεικνύοντας πως το life style είναι πολύ πιο δυνατό από την πολιτική, ίσως γιατί είναι απλοϊκό και σκέτα βιωματικό. Δε θέλει ούτε σκέψη ούτε αγώνες.
Ο καθένας μπορεί να καβαλάει ποδήλατο και να δηλώνει ανήσυχος για το περιβάλλον.
Οι εκλογές ακόμα μία φορά αντμετωπίστηκαν από τον ελληνικό λαό πολύ ελαφρά. Σα να διεξάγονταν σε κάποιο άλλο τόπο και να αφορούσαν άλλους. Εκφράστηκε καθαρά η αντιπάθεια προς τη ΝΔ και τις πολιτικές της αλλά η θετική ψήφος έλειψε, αν όχι η ίδια, έλειψε ο στόχος της.
Αποτέλεσμα της έλλειψης θετικής ψήφου ήταν και οι δηλώσεις την επομένη των εκλογών από τον Καρατζαφύρερ πως "αποτελεί τη μόνη αντιπολίτευση στον τόπο".
Κλείνουμε εδώ το μικρό παράθεμα - αφιέρωμα στη στατιστική των πολιτικών μας επιλογών με την ευχή να αναλάβει πρόεδρος της ΝΔ ο κ. Ψωμιάδης, αν όχι με το σπαθί του τότε με τη βοήθεια του μακριού του χεριού.
___________________________________________________
ΥΓ: Και η χαρμολύπη διαιωνίζεται με τα Υπουργεία "..εντοπισμού στάθμευσης και εξυπηρέτησης του δυστυχούς οδηγού"
_____________________________
Παλιά σχόλια (415): Σελ.3 , Σελ.2, Σελ.1
FrapDigo
