Ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο εξασφάλισε το TVXS.gr το οποίο δείχνει, κατά το δημοσίευμα, τη συνεργασία αστυνομικών με μέλη της Χρυσής Αυγής.
Ακολουθεί η απάντηση της Ελληνικής Αστυνομίας:
- Τις βραδινές ώρες της Τετάρτης 22-09-2010 αστυνομικές δυνάμεις, που βρίσκονταν στο Σταθμό Λαρίσης, για λήψη μέτρων τάξης στο πλαίσιο προγραμματισμένων εκδηλώσεων, οδήγησαν μέλη της Χρυσής Αυγής σε λεωφορείο της Αστυνομίας για τη διενέργεια αστυνομικού ελέγχου.
- Εντός του λεωφορείου διενεργήθηκε πλήρης αστυνομικός έλεγχος, που περιελάμβανε σωματικό έλεγχο και έλεγχο στοιχείων ταυτότητας των ατόμων. Σημειώνεται ότι τέτοιου είδους έλεγχοι διενεργούνται εντός αστυνομικών λεωφορείων, προκειμένου να αποφεύγονται οι διαδικασίες αυτές σε δημόσιους χώρους.
- Από τον αστυνομικό έλεγχο δεν προέκυψε οτιδήποτε επιβαρυντικό που να δικαιολογούσε περαιτέρω προσαγωγή των ατόμων σε Αστυνομική Υπηρεσία και συνεπώς αφέθησαν ελεύθεροι αποβιβαζόμενοι από το λεωφορείο.
- Επιπλέον η αναφορά στη συγκεκριμένη καταχώρηση, περί άφιξης μελών της Χρυσής Αυγής στο χώρο, με λεωφορείο της Ελληνικής Αστυνομίας, είναι ψευδής
Ίσως να ήταν υπερβολική η διατύπωση του συντάκτη για “αποδείξεις” και “συνεργασίες” καθώς το βίντεο είναι μονταρισμένο και ως εκ τούτου δείχνει λίγα πράματα. Σε κάθε περίπτωση, το TVXS.gr γράφει πως αργότερα θα αναρτήσει ολόκληρο το βίντεο και έτσι ανυπομονούμε για να το δούμε καλύτερα.
Ό,τι και να έχει συμβεί στην πραγματικότητα, το θέμα βρίσκεται αλλού. Σε αυτό το βίντεο, το μόνο που αποδεικνύεται προς το παρόν είναι πως η Ελληνική Αστυνομία έχει αρθεί στο υψηλό ήθος το οποίο ζητάμε από αυτήν. Οι “συλληφθέντες” - ή ό,τι άλλο είναι - δεν είναι θύματα αυθαιρεσίας, κανένας δεν τους προτάσσει το όπλο, κανένας δεν τραμπουκίζει, οι έλεγχοι είναι πλέον διακριτικοί και κανείς δεν εξευτελίζεται δημόσια, τα όργανα ξεχειλίζουν από εξαιρετική ευγένεια και τάξη και δεν υπάρχει απολύτως κανένα άλλο επιλήψιμο σημείο στη συμπεριφορά τους. Είναι μια Ελληνική Αστυνομία που κινείται απόλυτα μέσα στα πλαίσια του νόμου και του σεβασμού. Ακόμα κι αν οι αποδέκτες αυτής της απροσδόκητης συμπεριφοράς είναι μια νεοναζιστική γκρούπα, καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως η αλλαγή της ηγεσίας ΠΡΟΠΟ έφερε τα ποθούμενα αποτελέσματα. Πως ακόμα κι αν είσαι ένα άτομο με διαγνωσμένα προβλήματα ηθικής και πολιτικής φύσης, συχνά με παραβατική συμπεριφορά, η Ελληνική Αστυνομία θα σεβαστεί τη διαφορετικότητά σου και το δικαίωμα να εκφράζεις χωρίς καμία απολύτως υπερβάλλουσα επίπτωση στις ιδέες και τη στάση σου. Η αρχή έγινε με μια νεοναζιστική γκρούπα. Περιμένουμε λοιπόν αυτή την ευπρόσδεκτη μεταλλαγή της στάσης να εφαρμοστεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο που θα περιλαμβάνει όλους όσους διαμένουν στην ελληνική επικράτεια και να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Και κλείνουμε το ποστ με ένα φρέσκο βίντεο, τον αρχηγό της εν λόγω γκρούπας σε εκπομπή πολιτικού “διαλόγου” από ιδιωτικό τηλεοπτικό κανάλι. Κάθε άλλο σχόλιο περιττεύει.
Ο Άδωνις, η Κανέλλη, ο πληθυντικός ευγενείας και ο δυϊκός
Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010
,
12:29 μμ
View Comments
Ακολουθεί σύντομο και ανάλαφρο ποστ προς τέρψη και ευθυμία, με αφορμή το παρακάτω απόσπασμα από βίντεο που αναδημοσιεύτηκε στο tvxs.
Σε ολόκληρο το βίντεο (εάν πατήσετε το λινκ) πολλά ίσως βρείτε να σχολιάσετε και να γελάσετε (και μετά θέλει να πάμε στην εκπομπή του να κάνουμε λέει ... διάλογο!).
Αλλά ας του πει κάποιος βρε παιδιά ότι ο δυϊκός δεν έχει την παραμικρή σχέση με τον πληθυντικό ευγενείας, απλά ήταν ένας ακόμα αριθμός στην αρχαία γραμματική ανάμεσα σε ενικό και πληθυντικό, και αναφερόταν σε δύο πρόσωπα ή πράγματα (ενώ ο ενικός σε ένα, και ο πληθυντικός σε τρία και πάνω). Πληθυντικός ευγενείας στα αρχαία δεν υπήρχε. Τελεία.
Όχι τίποτε άλλο, αλλά τώρα που άρχισαν και τα μαθήματα της ελληνικής αγωγής, να μην αποβλακωθούν τελείως οι έρμοι οι μαθητές του. Δε φτάνει που θα μάθουν ότι ο Ισοκράτης ήταν εθνικιστής κι ο Πλάτωνας ρατσιστής, να μπουρδουκλωθούν και στη γλώσσα; τς τς τς.
Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο ο Άδωνης να τα γνωρίζει όλα αυτά, απλά να σκέφτηκε ότι πρέπει οπωσδήποτε να πετάξει μία ατάκα για να μη φανεί ότι τον τάπωσε η μιαρή κομμουνίστρια (και μάλιστα επαναλαμβάνει τη μπαρούφα του δύο φορές, δυϊκός γαρ). Πράγμα που θα απεδείκνυε το πόσο σέβεται τη νοημοσύνη των ακροατών του.
Για μια λοιπόν ακόμα φορά μας βάζει στο δίλημμα αν είναι άσχετος ή γκαιμπελίσκος. Τι δυϊκό κακό κι αυτό!
Για τον πληθυντικό ευγενείας, μετά από κοπιαστική έρευνα και πολύωρη αναζήτηση, βρήκα αυτές τις πληροφορίες. Εάν γνωρίζετε κάτι παραπάνω, ρίχτε το στα σχόλια. Όσο για με, απολογούμαι λέγοντας ότι τον χρησιμοποιώ διότι είμαι αστός και σας σέβομαι, που θα'λεγε κι ο Άδωνης :Ρ
Αυγουστίνος Καντιώτης: το άγνωστο χρονικό ενός αφιονισμένου ιεράρχη
Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010
,
5:10 πμ
View Comments
Τις μέρες που πέθανε ο Αυγουστίνος Καντιώτης ένιωσα μεγάλη ανατριχίλα όταν επισκέφτηκα την επίσημη ιστοσελίδα του. Η αποστροφή μου ήταν εξαιρετικά έντονη όταν είδα στις αγγελίες του θανάτου και τα σχετικά προσκυνήματα τις φωτογραφίες που συνόδευαν τα άρθρα. Μικρά παιδιά πέντε έως δέκα το πολύ ετών να ποζάρουν σε αναμνηστικές πόζες μπροστά στο πτώμα ενός μισότρελου και μισάνθρωπου ιεράρχη που επηρέασε όσο λίγοι την μακεδονική ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Σε κάποιο ενσταντανέ φαίνεται ένα κοριτσάκι που σκύβει να τον φιλήσει, σκηνή που θα έκανε ακόμα και τον Ρίτσαρντ Ντόκινς ν’ αφρίσει από το κακό του. Μετά από αυτή την ψυχρολουσία αναζήτησα τα βιογραφικά στοιχεία του αλλά με έκπληξη διαπίστωσα πως πρόσφατα είχε ανεβάσει την “αυτοβιογραφία” του σε μεγάλο αριθμό άρθρων όσο και σε PDF οπότε δεν έχασα την ευκαιρία να χωθώ μέσα στη σκοτεινή λιακάδα ενός ταραγμένου μυαλού. Σύντομα φάνηκε πως κάποια περιστατικά τα παρουσίαζε βεβαίως εξαιρετικά εξωραϊσμένα και με υποψίασαν για το πραγματικό υπόβαθρό τους. Στη συνέχεια του άρθρου θα τονίσω αυτά τα σημεία παραβλέποντας τα ήδη γνωστά και καταγεγραμμένα σχετικά με την ιστορία του αφιονισμένου ιεράρχη.
Ο “αντιστασιακός” ιεράρχης
Το 1943 ο Αυγουστίνος Καντιώτης, με εντολή της Ιεράς Συνόδου, τοποθετείται στην Κοζάνη ως ιεροκήρυκας Σύντομα όμως αντιμετωπίζει προβλήματα με τις τοπικές εκκλησιαστικές αρχές κάτι που σίγουρα οφείλεται σε περισσότερους λόγους απ’ όσους αναφέρει ο ίδιος στην αυτοβιογραφία του. Μαρτυρά μάλιστα πως εξαιτίας των διενέξεων αυτών κόντεψε να χάσει τη ζωή του από τους Γερμανούς. Η προσεκτική ανάγνωση των ανακοινώσεων και των επιστολών μεταξύ του Καντιώτη και των τοπικών αρχών φανερώνει πως οι κατηγορίες εναντίον του είχαν βαθύτερα αίτια από αυτά που ανακινούνταν δημόσια. Πως δηλαδή διαιρούσε το χριστιανικό ποίμνιο με τους λόγους του, εμφανιζόταν σαν “επίσκοπος” ενώ ήταν ιεροκήρυκας. Αν σκεφτούμε πως όλα αυτά συνέβαιναν επί γερμανικής κατοχής, δεν θα αργήσουμε να συνειδητοποιήσουμε πως στην ευρύτερη περιοχή δρούσαν οι αντάρτικες ομάδες του ΕΑΜ/ΕΛΑΣ ενώ ταυτόχρονα ο Καντιώτης ποτέ δεν έχανε την ευκαιρία να κατηγορεί ως μιάσματα τους κομμουνιστές -ουσιαστικά την Εθνική Αντίσταση- κάτι που σημαίνει πως έπαιζε πολύ επικίνδυνο διχαστικό παιχνίδι στην περιοχή. Φαίνεται πως οι ντόπιοι παπάδες, είτε προσπαθούσαν να προστατέψουν τους αντάρτες είτε φοβόντουσαν την αντεκδίκησή τους, απόφευγαν να θέσουν το ζήτημα δημόσια για να μην δώσουν ερείσματα στους κατακτητές. Όταν το θέμα έφτασε στον τοπικό εισαγγελέα, που σαφέστατα λογοδοτούσε στη Γκεστάπο όπως όλες οι δημόσιες αρχές, αυτός τελικά κάλυψε τον Καντιώτη. Εξάλλου, στον αποχαιρετιστήριο λόγο του στην μητρόπολη της Κοζάνης στις 16/7/1967, για να μεταβεί στην Φλώρινα όπου τον διόρισε η χούντα, λέει ο Καντιώτης αναφερόμενος εμμέσως πλην σαφώς στην περίοδο του Εμφυλίου:
Αλλά την προσφιλήν πόλιν της Κοζάνης ηναγκαζόμην μεταπολεμικώς να επισκέπτομαι νύκτωρ, διότι η τότε εκκλησιαστική αρχή του τόπου εθεώρει και το πέρασμά μας εκ της πόλης ως επικίνδυνο. Μίαν δεκαετίαν διήρκεσε η δοκιμασία αυτή της ψυχής μου.
Έχει ανάψει μεγάλη συζήτηση για τα θρυλικά συσσίτια του Καντιώτη την περίοδο 1943-44 όπου υπηρετούσε στην Κοζάνη. Από πολλούς θεωρείται εξωπραγματικός ο αριθμός των 8000 και περισσότερων συσσιτίων που είχε κατορθώσει να διανείμει ημερησίως ο Καντιώτης. Μια προσεκτική ανάγνωση της αυτοβιογραφίας στην ιστοσελίδα του βγάζει αντιφατικά συμπεράσματα και η διασταύρωση των πηγών φαντάζει αδύνατη χωρίς την απαραίτητη επιτόπια έρευνα. Για παράδειγμα, γράφει σε ένα σημείο πως οι οικογένειες των κοζανιωτών κομμουνιστών, πριν πάρουν τα βουνά, του εμπιστεύτηκαν προς φύλαξη τα παιδιά τους. Ο ίδιος γράφει πως τα παιδιά ήταν 500. Ο αριθμός φαντάζει υπερβολικός για να πει κανείς πως με τόση ευκολία οι αντιστασιακοί του τα εμπιστεύτηκαν οπότε θα πρέπει εύλογα να σκεφτεί κανείς ότι είτε υπερβάλλει είτε με άλλους τρόπους τα “μάζεψε”. Διότι, όπως λέει ο ίδιος:
Όχι δε μόνον ως ιεροκήρυξ του λαού, αλλά και ως στρατιωτικός ιερεύς ευρέθην πάλιν εν Κοζάνη, κατ’ αρχάς μεν ως ιεροκήρυξ της 15ης Μεραρχίας, υπό τον ηρωϊκόν στρατηγόν Μαντάν, έπειτα δε ως διευθυντής της Θρησκευτικής Υπηρεσίας του Β΄Σώματος Στρατού, υπό τον στρατηγόν Καλογερόπουλον. Τότε πάλιν περιώδευσα τους στρατιωτικούς σχηματισμούς, όπου τα ευγενή τέκνα της Μακεδονίας έδιδον το ηρωϊκό «παρών» υπέρ της πατρίδος.
Μόνο που ο “ηρωικός” στρατηγός Μαντάς ήταν αυτός που στρατολογούσε τους ταγματασφαλίτες της διαλυμένης ΠΑΟ στη Μεραρχία του για να πολεμήσει τον κομμουνιστοσυμμοριτισμόν στα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου. Αν εδώ έχουμε μια περίπτωση παιδομαζώματος, η ιστορική έρευνα πρέπει να το ξεκαθαρίσει. Διότι ο Καντιώτης δεν μας λέει τι απέγιναν στη συνέχεια αυτά τα παιδιά...
Για να γυρίσουμε στα συσσίτια, ο ίδιος ο Καντιώτης αναφέρει πως είχε τη βοήθεια του Ερυθρού Σταυρού, κάτι που στέκει σύμφωνα με ένα ντοκουμέντο που παραθέτει. Nα θυμηθούμε, πως για να πάει ιερέας στην Κοζάνη διατάχτηκε από την Ιερά Σύνοδο. Για αυτό το λόγο πρέπει να είχε τη στήριξη της δωσίλογης κυβέρνησης όταν σε αυτό το ντοκουμέντο της 29ης Αυγούστου του 1944, λίγους μήνες πριν οι Γερμανοί εγκαταλείψουν την Ελλάδα, έχει την εντολή πληρωμής από την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας για το ποσό του 1.796.750.000 κατοχικών δραχμών. Οπότε οδηγούμαστε στην εύλογη απορία: τα συσσίτια ήταν “πολιτικώς” επιχρωματισμένα; Όπως γράφει στο ίδιο κείμενο για τους αριστερούς αντάρτες: Οι οποίοι δήμιοι σήμερα είναι ελεύθεροι. Σφάξανε 100, 200, 300, 400, 500 Έλληνας, και είναι βουλευταί και αρχηγοί κομμάτων και θέλουν εκ νέου να κυβερνήσουν τον τόπο. αντεθνικών στοιχείων, παραμυθιάζει για το αντιστασιακό έργο του[sic] στην προσπάθεια του να εξασφαλίσει την υστεροφημία. Για να κατανοήσουμε τα κίνητρά του λοιπόν, πρέπει να εξετάσουμε το κοινωνικό και ιστορικό πλαίσιο της εποχής.
Τα μπουμπούκια της ΔΕΘ, ο Ψινάκης και μια περίπτωση κλοπυράιτ
Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010
,
3:59 μμ
View Comments
Πριν λίγο καιρό ο μητροπολίτης Άνθιμος με τη συνεπικουρία του Καρατζαφέρη και εθνικιστικών κύκλων δήλωσε πως δεν πρόκειται να παραστεί στη 75η ΔΕΘ επειδή θεωρούν τον διευθυντή της Γιάννη Κωνσταντίνου πως δεν συμβαδίζει με τα εθνικά τους κριτήρια. Κατηγορείται ο Κωνσταντίνου πως συμμετείχε σε εκδήλωση που πρωοθούσε τη σκοπιανή προπαγάνδα, που στην ουσία ήταν μια παρουσίαση του αναγνωστικού Abecedar, καθώς πως δήλωσε ότι είναι “ελληνόφωνος Ευρωπαίος”. Όπως γράφει στο σχετικό ρεπορτάζ η εφημερίδα Μακεδονία:
Μπλόκο στη ΔΕΘ σχεδιάζει όμως και ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με εκκλησιαστικούς κύκλους ο κ. Άνθιμος φέρεται αποφασισμένος να μην παραστεί στις τελετές αγιασμού και εγκαινίων, εφόσον θα συμμετάσχει σε αυτές ο κ. Κωνσταντίνου. Τη θέση αυτή αναμένεται να τη διατυπώσει και εγγράφως προς τη διοίκηση της ΔΕΘ, μόλις λάβει την πρόσκληση, για να παραστεί στις εκδηλώσεις, η οποία πρόκειται να σταλεί αύριο. Πέρα από το ζήτημα των επίμαχων δηλώσεων του προέδρου της ΔΕΘ ο κ. Άνθιμος έχει προηγούμενα με τον κ. Κωνσταντίνου, καθώς ο τελευταίος με την ιδιότητα του δικηγόρου για λογαριασμό πελατών του είχε κάνει προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την αναστολή των εργασιών κατασκευής ξενώνα σε οικόπεδο 32 στρεμμάτων στο Πανόραμα, υπόθεση που είχε ξεσηκώσει την τοπική κοινωνία.
Μόνο που όταν έφτασε η ώρα των εγκαινίων, ο μητροπολίτης Άνθιμος δεν τήρησε την υπόσχεσή του και είδαμε στα τηλεοπτικά δελτία πως ιερούργησε την έναρξη της ΔΕΘ παρουσία του πρωθυπουργού και του διευθυντή της έκθεσης! Συνεπής αν μη τι άλλο ο “αρχιεπίσκοπος των εθνικιστών”, υιοθετεί τελικά και την πολιτική της κωλοτούμπας του ομόφρονός του Καρατζαφέρη.
Από την άλλη, η εφημερίδα Αποκαλύψεις του Σεραφείμ Κοτρώτσου στις 11 Σεπτεμβρίου είχε πρωτοσέλιδο θέμα με τη συμμετοχή στην 75η ΔΕΘ του καταδικασμένου για βομβιστικές επιθέσεις νεοναζιστή Αριστοτέλη Καλέντζη! Το δημοσίευμα κάνει λόγο για ακύρωση μιας πρόσκλησης της ουγγρικής εφιπποτοξικής ομάδας του Kassai Lajos λόγω οικονομικών περικοπών κι έτσι προτάθηκε στον Καλέντζη, με την ιδιότητα του προέδρου της Εφιπποτοξικής Εταιρείας, να αντικαταστήσει τους ούγγρους στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις! Και μιλάμε για πλήρες εβδομαδιαίο πρόγραμμα που παρουσιάζεται μπροστά σε κυβερνητικά κλιμάκια. Κατά τις πληροφορίες, ο πρωθυπουργός απέφυγε το σκόπελο του να παραστεί σε μια τέτοια εκδήλωση που αν μη τι άλλο γεννά ερωτηματικά για το πως ο Καλέντζης προσκλήθηκε στη ΔΕΘ. Μια εξήγηση υπάρχει ανατρέχοντας στη σχετική ιστοσελίδα της ΔΕΘ όπου βλέπουμε πως ενώ αναφέρονται οι ομάδες Κενταύρων Kassai, αποφεύγεται κάθε ονομαστική αναφορά στον Καλέντζη. Δηλαδή, μπήκε από την πίσω πόρτα...
Αλλά το πλέον τραγελαφικό περιστατικό ήταν η ρίψη ενός παπουτσιού προς τον πρωθυπουργό, μια συνήθεια που φαίνεται πως ασμένως επικροτήθηκε από το σύνολο του πολιτικού φάσματος στο διαδίκτυο (μπλογκ, φόρουμ, Facebook κ.α.). Από μόνη της αυτή η κίνηση είναι προβληματική στο μήνυμα που προσπαθεί να περάσει διότι το σπεκουλάρισμα βρίσκεται πρώτα στην γελοιοποίηση των κοινωνικών αγώνων και κατά δεύτερο στον επικοινωνιακό χορό των ΜΜΕ επισκιάζοντας άλλες πολύ σημαντικότερες κινήσεις. Όμως από την στιγμή που ο χριστιανός ορθόδοξος “ακτιβιστής για δέσιμο”, όπως προσφυώς ονομάζει ο Σταύρος Θεοδωράκης τον αυτουργό της κίνησης ακτινολόγο Πραπεβέζη (ή όπως αλλιώς λέγεται) πέταξε αλά μουσουλμανικά το παπούτσι, δημιουργήθηκε πρώτα από τα “πατριωτικά” μπλογκ ένα υπερβολικό hype για τον “πατριώτη” που αρχικά κατονομαζόταν ο Σταύρος Βιτάλης, ο γραμματέας τύπου του Πατριωτικού Μετώπου (Ζουράρις, λουκουμάς Σαρρής και σία). Ο γνωστός μας Σταύρος Βιτάλης, που είχαμε ασχοληθεί προ καιρού για τη συμμετοχή του στην Εθελοντική Εθνική Φρουρά στη Βοσνία.
Ενώ τελικά, όλα τα στοιχεία όδευαν στο γεγονός πως άλλος ήταν ο αυτουργός, κάποιος γιατρός Πραπαβέσης ή Φραπεβέζης -κανείς δεν ξέρει πως γράφεται τελικά το επώνυμό του- η επιμονή στις πληροφορίες για τη συμμετοχή του Σ. Βιτάλη στην κίνηση συνεχιζόταν ακάθεκτη. Τελικά το BBC δημοσιοποίησε ένα βίντεο όπου όλως “τυχαίως” ο καμεραμάν είχε συλλάβει όλη τη σκηνή:
Βλέπουμε λοιπόν τον παπουτσοβόλο, που ζήλωσε τη δόξα του Δισκοβόλου του Μύρωνα, αλλά δεν είναι μόνος του: τον συνοδεύει σε πρώτο πλάνο στο βίντεο ο Σταύρος Βιτάλης! Στη συνέχεια αποκαλύπτεται πως η κίνηση είχε αναγγελθεί από την ιστοσελίδα του ΠΑτριωτικού ΜΕΤώπου μία βδομάδα πριν. Ανάμεσα στα άλλα, αντιγράφουμε τα δύο κύρια σημεία:
Θεσσαλονικείς, κάτοικοι των πολυκατοικιών και από τις δύο πλευρές των λεωφόρων Βασιλίσσης Όλγας και Εγνατίας. Σε εσάς, λόγω των ιδιαίτερων «πλεονεκτημάτων των διαμερισμάτων σας», προκύπτει εκ των πραγμάτων, η «ιδιαίτερη τιμή» να υποδεχθείτε τον κ. Γ.Α. Παπανδρέου, κατά τη διαδρομή του από το αεροδρόμιο Μακεδονία προς τη ΔΕΘ, όπως του αξίζει: Με τα παλιά σας τα παπούτσια.
[...]
Αν δεν έχετε παλιά παπούτσια στη διάθεσή σας, παρακολουθείτε τις ανακοινώσεις του ΠΑΜ. Θα σας ενημερώσουμε όταν πρέπει, που θα τα βρείτε.
Όλα αυτά βέβαια φαντάζουν εντελώς γραφικά αλλά ο αντίκτυπος της κίνησης ήταν δυσανάλογα γελοίος σε σχέση με τη σοβαρότητα της κατάστασης και είχε μια τραγελαφική παρενέργεια. Το BBC παραδέχτηκε πως το βίντεο ήταν στημένο και το κατέβασε από την ιστοσελίδα του. Όπως αναφέρει το TVXS, ο συνεργάτης του BBC στην Ελλάδα Μάλκολμ Μπράμπαντ είχε έρθει σε επαφή μια μέρα πριν με τον Στέργιο Πραπεβεζή, δράστη της χθεσινής επίθεσης με το παπούτσι εναντίον του πρωθυπουργού και τον ακολούθησε με τη κάμερα για να καταγράψει το περιστατικό. Ο ΒΗΜΑτοδότης γράφει πως σύμφωνα με πληροφορίες ο κ. Μπράμπαντ έχει παραδεχθεί στο παρελθόν ότι για να συνεχίσει να επιβιώνει οικονομικά στην Αθήνα, είναι αναγκασμένος να στέλνει στο ΒΒC «bad news». Ο Μάλκολμ Μπράμπαντ δεν είναι και τόσο άγνωστος στην Ελλάδα, ανάμεσα στα ρεπορτάζ του για τα ανθρώπινα δικαιώματα των μεταναστών και τους μεθυσμένους Βρετανούς τουρίστες στα ελληνικά νησιά, είναι αυτός που είχε προωθήσει το ρεπορτάζ με την υπόθεση της δικαστικού που είχε καταγγείλει κυκλώματα πορνείας και παιδεραστίας σε δικαστήριο της δυτικής Μακεδονίας. Ουδέποτε όμως αποδείχτηκε το παραμικρό γύρω από αυτή την υπόθεση παρόλο που την είχε τροφοδοτήσει και ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος μέσω της τηλεόρασης.
Αλλά ποστ χωρίς Άδωνη Γεωργιάδη γίνεται; Γρήγορα κι ευσύνοπτα να πούμε πως ο Άδωνης είναι πλέον ο υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής, ο πολιτικός με την πλέον ιλιγγιώδη προβολή του από τα ΜΜΕ της κουτσομπόλας και του πολιτιστικού σκουπιδαριού. Όμως, ενώ δήλωσε δημόσια την στήριξή του στον Νικήτα Κακλαμάνη ο τελευταίος κάλεσε ως υποψήφιο στο συνδυασμό του τον Ηλία Ψινάκη. Και κλάμα η “πατσαβούρα της Βέρμαχτ”. Αλλά εδώ να δώσουμε τα συγχαρητήρια στον Ψινάκη για μια πολύ έντιμη κίνηση που έκανε προχτές. Έστειλε μέσω του δικηγόρου του εξώδικο σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια και τους ραδιοφωνικούς σταθμούς γιατί σύμφωνα με το νόμο υπάρχει περιορισμένος αριθμός εμφανίσεων των υποψηφίων από τις 7 Σεπτεμβρίου μέχρι και τις 7 Νοεμβρίου, ημέρα διεξαγωγής των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών! Κι αναρωτιόμαστε εδώ, ο Άδωνης θα πράξει κάτι ανάλογο ή θα στείλει την Ευγενία εκεί όπου ο νόμος τον περιορίζει; Μόνο που σκέφτομαι ότι επί δύο μήνες θα τρώμε στη μάπα τον Λεωνίδα, με πιάνει σύγκρυο.
Κλείνω το ποστ με μια παράκληση προς τους δημοσιογράφους που μας διαβάζουν. Όταν αντιγράφετε κάποιο ποστ από το Jungle Report χωρίς να αναφέρετε την πηγή, κάντε τον κόπο να ασχοληθείτε παραπάνω για να χτενίσετε το κείμενο ώστε να μην φαίνεται η αντιγραφή. Αυτό με αφορμή το ρεπορτάζ του Πέτρου Κασάκου της εφημερίδας Αποκαλύψεις, που ξεσήκωσε ολόκληρα κομμάτια από το ποστ για τον Α. Καλέντζη χωρίς να μας αναφέρει ως πηγή. Η μόνιμη επωδός πως οι μπλόγκερ αντιγράφουν χωρίς να μας αναφέρουν είναι φτηνή δικαιολογία διότι πρώτον δεν είμαστε ενημερωτικό μπλογκ αλλά ερευνητικό και δεύτερο, όταν αντιγράφουμε ένα κείμενο πάντοτε παραθέτουμε την πηγή. Σας ευχαριστούμε που φτάσατε μέχρι εδώ και μας διαβάσατε.
Παιδεία - Ελευθερία (η Μεταπολίτευση συνεχίζεται)
Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010
,
8:38 μμ
View Comments
Το Μάιο που μας πέρασε. δημοσιεύτηκε στην ΑΥΓΗ (9/5/2010) το άρθρο με τίτλο "ΔΝΤ: Εχθρός 75 εκατ. παιδιών".
Ήταν Μάιος, τα σχολεία τέλειωναν, οι διακοπές πλησίαζαν (ακόμα και με τον ανερμάτιστο (1) ΓΑΠ και τα φιλαράκια του ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα, να απειλούν να καταστρέψουν και την τελευταία ελπίδα για ξεκούραση) και λίγοι είχαν στο νου τους να αντιληφθούν και να εστιάσουν τι σήμαινε αυτή η δημοσίευση.
Πέρασε το καλοκαίρι, πέρασαν μαζί και οι όπoιες διακοπές. Φτάσαμε στο παραπέντε του ανοίγματος των σχολείων και ήδη από τις αρχές Αυγούστου, τα νέα ήρθαν να αποκαλύψουν την ουσία στο δημοσίευμα του Μαίου.
Η πάγια συνταγή των δραστικών περικοπών των κρατικών δαπανών, η γνωστή συνταγή της καταστροφής που εφαρμόζεται χωρίς διακρίσεις, σημαίνει δραματική μείωση μισθών και προσωπικού ή στην καλύτερη περίπτωση πάγωμα των προσλήψεων. Το βλέπουμε το ζούμε. Μα για σταθείτε! Το μνημόνιο που υπέγραψε ο ανερμάτιστος (1) με τον απίθανο πρωταγωνικστή του θεάτρου σκιών που όρισε εξωκοινοβουλευτικό υπερυπουργό, δεν ορίζει ποσά και περικοπές συγκεκριμένα από τις δημόσιες δαπάνες για την παιδεία. Άρα το ντουέτο όχι μόνο εμπνέεται βλακωδώς αλλά επιπλέον αυτοσχεδιάζει και μάλιστα, ατάλαντα.
Λαϊκισμός: Ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς .
Ο σύμμαχος του εχθρού 75.000.000 παιδιών.
Όταν ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, έχει χρηματίσει και υπουργός παιδείας, αναγκάζεται και ο τελευταίος λούμπεν και αδιάφορος πολίτης να σκεφτεί, πως τη γλίτωσε τα προηγούμενα χρόνια που ο ανθός του μπαμπά του, ήταν υπουργός παιδείας και δεν είχε αναλόγου καταστροφικής ισχύος εμπνεύσεις. Αν θέλετε τη γνώμη μου, πιστεύω πως είχε ανάλογες εμπνεύσεις αλλά τότε δεν είχε τους δύο πυλώνες της εγκληματικής του δράσης που έχει τώρα.
- Οι δύο πυλώνες (χωρίς περιστροφές)
1. Η δύναμη του δικτατορικού καθεστώτος του που επιβάλεται με το στρατό των συμβούλων και των ΜΜΕ που χρηματοδοτούνται από τους φίλους του ΔΝΤ, της ΕΕ και της παγκόσμιας τράπζας
2. Η ανόητη δικαιολογία που του προσέφερε ο έτερος απίθανος προκάτοχος του, ηδικαιολογία που τρίβει στα μάτια των αφελών ο ΓΑΠ για να τους πείσει πως ...αυτός δε φταίει (και βέβαια ...πονάει).
-"Αφού δίναμε τόσα χρόνια πλαστά στοιχεία"
-"Αφού το σπάταλο κρατος του Καραμανλή.."
- Αφού, αφού
Επιπλέον ο ΓΑΠ έχει και το κίνητρο. Την ικανοποίηση των αφεντικών του, που φυσικά αγνοούν τι θα πει "Δημόσιο Αγαθό" πόσο δε μάλλον, να αντιληφθούν την παιδεία (βάλτε αν θέλετε και την εκπαίδευση μέσα) ως τέτοιο αγαθό που δικαιούνται όλοι.
- Στον κόσμο και στην αφρικανική χώρα της Ευρώπης που λέγεται Ελλάδα
Το 2000 στη Σενεγάλη, οι ηγέτιδες δυνάμει
ς δεσμεύτηκαν ότι μέχρι το 2015 θα έχουν φέρει στο σχολείο 75.000.000 παιδιά. Ο στόχος απαιτούσε γενναία χρηματοδότηση για την άρση του εκπαιδευτικού αποκλεισμού και τον περιορισμό της φτώχιας.
Φυσικά ο παγκόσμιος αυτός στόχος αφήνει σταθερά αδιάφορο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και στην ελληνική κλίμακα, αφήνει τελείως αδιάφορο και τον πρώην υπουργό παιδείας και τους συνεργάτες του.
O διευθυντής του Τμήματος Εκπαίδευσης της UNESCO Kevin Watkins, αναφορικά με το πρόγραμμα (για τα παιδιά και το σχολείο και τους απαραίτητους συντελεστές) δήλωσε «ο περιορισμός της φτώχειας είναι μια δουλειά που δεν την ξέρει το ΔΝΤ και δεν την κάνει καλά».
Ξαναγυρνάμε στην ελληνική μας μικρή κλίμακα και παραφράζοντας τον κύριο Watkins, λέμε πως «ο περιορισμός της φτώχειας είναι μια δουλειά που δεν την ξέρει ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, δε θέλει ούτε ήθελε να την μάθει και επιπλέον δεν την κάνει καλά»
- Το "χρέος" και οι "πιστωτές"
Το χρέος», θα πει ο Dr Adabayo Adedeji, «κατεδαφίζει σχολεία, κλινικές και νοσοκομεία και οι επιπτώσεις του είναι τόσο καταστροφικές όσο κι ένας πόλεμος».
Η θέση ότι η εκπαίδευση είναι δικαίωμα που πρέπει να παρέχεται δωρεάν και υποχρεωτικά σε όλους είναι έξω από τη φιλοσοφία του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, για τους οποίους η προτεραιότητα δίνεται σε κάθε λογής"πιστωτές" και την άμεση εξόφλησή τους.
Κάποιοι βιαστικοί (ή "ρεαλιστές") θα πουν πως όλα τα παραπάνω αφορούν αφρικανικές χώρες ή απλά χώρες του τρίτου κόσμου (με την έννοια που αποδίδει στις λέξεις η παγκόσμια τράπεζα και το ΔΝΤ).
Υπάρχει όμως μία μελέτη της Action Aid που αν την προσέξουμε θα δούμε και τη μικρή και ...ανεπτυγμένη χώρα μας μέσα, ή τουλάχιστον θα τη δούμε μέσα όταν το "σοσιαλιστικό όραμα" της κοινοβουλευτικής δικτατορίας μας ολοκληρωθεί. Αναλυτικότερα
Action Aid διαπιστώνει ότι χώρες υπό την κηδεμονία του ΔΝΤ έχουν πέντε επιλογές για να αντιμετωπίσουν την έλλειψη εκπαιδευτικού προσωπικού.
Η πρώτη είναι να αποδεχθούν τμήματα των 60 ή και 70 μαθητών όπως στην περίπτωση της Κένυας ή του Μαλάουι. Αλλά και της Ελλάδας του 1950. Μετά από όσα βλέπουμε να συμβαίνουν λίγο πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, ποιος αμφιβάλλει για το τι θα γίνει και εδώ;
Η δεύτερη είναι να θέσουν όριο στην εγγραφή μαθητών είτε άμεσα είτε με την επιβολή διδάκτρων. Να κάνουν δηλαδή ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που απαιτεί ο στόχος «Εκπαίδευση για Όλους». Τα δίδακτρα εμποδίζουν όλο και περισσότερους ανθρώπους από το να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο (2).
Η τρίτη είναι να περικόψουν τους μισθούς των εκπαιδευτικών. Το ΔΝΤ δεν δείχνει έλεος ούτε για χώρες που έχουν βγει από πολεμικές συγκρούσεις, όπως η Σιέρα Λεόνε.
Η τέταρτη επιλογή είναι η ανατροπή του εργασιακού καθεστώτος των εκπαιδευτικών (3).
Η πέμπτη επιλογή είναι η πρόσληψη μη επαγγελματιών εκπαιδευτικών -«παρα-εκπαιδευτικών», όπως τους αποκαλεί η Action Aid- που αμείβονται με ψίχουλα, γεγονός που επιτρέπει στις κυβερνήσεις να στρέφονται σε τέτοιου είδους προσωπικό για να καλύψουν τις αυξημένες εκπαιδευτικές τους ανάγκες.
- Τυχαίες οι ομοιότητες; Δε νομίζω.
Μετά από όλα αυτά τα "ωραία", τα "προοδευτικά", τα "σοσιαλιστικά", τα "θετικά" για το μέλλον της χώρας -που τελικά το μέλλον δεν είναι τίποτα άλλο αλλά τα ίδια τα παιδιά, είστε όλοι ελεύθεροι να κατατάξετε τη χώρα ετούτη, όπως τη θέλει το "απελευθερωτικό όραμα" της δικτατορίας του ΓΑΠ. Και της ... επανάστασης του αυτονόητου!
Τα ΜΜΕ αι όλοι οι ταγοί της ενημέρωσης - εξημέρωσης μας έχουν επιβάλει το μοτό τους για "Το τέλος της Μεταπολίτευσης". Όμως αν πέρασαν 36-37 χρόνια για να αποκτήσουμε ψωμί -έστω και αν αυτό χρησιμοποιείται περισσότερο για να μπουκώσει στόματα και όχι για να τα ταϊσει- σήμερα είναι πιο σαφές από ποτέ πως για τα άλλα δύο αιτήματα, την Παιδεία και την Ελευθερία, ο αγώνας δεν τελειώνει ποτέ.
Ο διαρκής αγώνας του ΓΑΠ
______________________________
(1). Μπορεί να φαίνεται και να ακούγεται ανοίκειο να χαρακτηρίζει κανείς έναν πρωθυπουργό ανερμάτιστο. Διαβάστε όμως παρακάτω και θα δέιτε πως τελικά μάλλον επιεικής χαρακτηρισμός είναι.
(2). Στις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής, η κατάσταση είναι τραγική. Το ποσοστό εγγραφών παιδιών ηλικίας 6-11 χρόνων από 60% που ήταν το 1980 έπεσε στο 50% το 1990. Στην Τανζανία τα δίδακτρα επιβλήθηκαν ως μέρος του Προγράμματος Προσαρμογής (εμείς εδώ το λέμε Οικονομικής Πολιτικής) και οδήγησαν σε μια δραματική μείωση των εγγραφών τόσο στην πρωτοβάθμια όσο και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.
(3).Σε ορισμένες χώρες, όπως π.χ. Νιγηρία, αυτό σημαίνει διετείς συμβάσεις με τους νεοπροσλαμβανόμενους, ενώ σε άλλες οι εκπαιδευτικοί προσλαμβάνονται πλέον με ετήσιες συμβάσεις και πληρώνονται μόνο για 10 μήνες.
_____________________________________________
Πηγές:
FrapDigo
