Οι 156, οι 142, οι -τυχαία; δε νομίζω- 2 απόντες) και η δικαίωση του Πάγκαλου
Παρασκευή, 24 Δεκεμβρίου 2010
,
7:51 πμ
View Comments
Ψηφίστηκε.
Καμπάνες χτυπάνε κάτω από το παράθυρο του Γιωργάκη και η μαμά του του φέρνει το πρωϊνό στο κρεββάτι μαζί με τη φρεσκοτυπωμένη "Καθημερινή".
-Μάι ντίαρ μπόι, μάι μπόι. Γκουντ φορ γιου.
Νικήτας Κακλαμάνης ..last Christmas στη Δημαρχία
Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010
,
10:19 μμ
View Comments
Αφού η ορκωμοσία του νέου Δημάρχου, Γ. Καμίνη, θα γίνει στις 29 Δεκεμβρίου, αυτό σημαίνει πως θα έχουμε τη χαρά να απολαύσουμε και σε αυτά τα Χριστούγεννα τον Νικήτα Κακλαμάνη στη Δημαρχία, με φόντο το ατέλειωτο σκουπιδαριό που κοσμεί, ενίοτε στολισμένο και με λαμπιόνια, τους δρόμους και τα σοκάκια της Αθήνας.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από τα έργα και τις ημέρες του "πράσινου" Νικήτα της καρδιάς μας;
Αυτό που βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες στην Κερατέα, είναι το προμήνυμα των όσων έρχονται, σύντομα, σε όλη την Ελλάδα. Ο κόσμος πλεόν δεν αντέχει και δεν έχει που να στραφεί.Η μόνη λύση είναι να πάρουν οι πολίτες την κατάσταση στα χέρια τους κι αυτό γίνεται στον τόπο μας.
Αυτό που βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες στην Κερατέα, είναι το προμήνυμα των όσων έρχονται, σύντομα, σε όλη την Ελλάδα.
Ο κόσμος πλεόν δεν αντέχει και δεν έχει που να στραφεί.
Παντού βρίσκει τοίχο και το δίκιο του, που μόνο η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ μπορούσε να το εγγυθεί, έχει πάει κι αυτό περίπατο από καιρό.
Συνελήφθη ο πολιτευτής του Λά.Ο.Σ., Σπύρος Σταματόπουλος, για εκβιασμό.
Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010
,
1:26 πμ
View Comments
Θύμα εκβιασμού και συκοφαντικής δυσφήμισης φαίνεται να είχει πέσει τον τελευταίο ένα χρόνο ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, αντιστράτηγος Φράγκος Φραγκούλης, από 49χρονο πολιτευτή του ΛΑΟΣ και απόστρατο συνταγματάρχη, αλλά και την 45χρονη κόρη στρατηγού της ΕΛΑΣ, οι οποίοι φαίνεται ότι διατηρούν blog, μέσω του οποίου κατηγορούσαν τον ίδιο, αλλά και μέλη της οικογένειάς του.
Οι δύο δράστες συνελήφθησαν το μεσημέρι της Κυριακής και ήδη κρατούνται στη ΓΑΔΑ, με την κατηγορία της συκοφαντικής δυσφήμισης και του εκβιασμού κατά του αρχηγού Γενικού Επιτελείου Στρατού.
"Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή"
(ανθέλληνας στοχαστής που με τις ιδέες του έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή φιλήσυχων πολιτών)
"Ή μεσαίωνα και ζωντανοί, ή αναγέννηση και πεθαμένοι"
(ήρωας πατριώτης πολιτικός με όραμά του τη δημοκρατία, την ισότητα και τη δικαιοσύνη)
Είναι πραγματικά να παλαβώνει κανείς, όταν βλέπει απλό κόσμο, ειδικά από χαμηλά κοινωνικά στρώματα, να χειροκροτεί το σφαγέα του, που υπόσχεται να κάνει τη ζωή του και τη ζωή των παιδιών του χειρότερη.
Κώστας Πλεύρης, ο σοβαρός ερευνητής: ένα παράδειγμα
Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010
,
6:47 μμ
View Comments
Τις προάλλες ήρθε ένας επισκέπτης στα σχόλια, κι ενώ σε γενικές γραμμές συμφωνούσε ότι ο Πλεύρης πάμπολλες φορές λέει βλακείες και διαστρεβλώνει τις πηγές, μας προκαλούσε να αμφισβητήσουμε τα στοιχεία που δίνει στο σαβουροπόνημα "Εβραίοι, Όλη η Αλήθεια" για το Ολοκαύτωμα, θεωρώντας τα μάλλον σοβαρά και αξιόπιστα.
Τις προάλλες, στο ποστ για τα Χοιρινά Μπέικον, αναφέρθηκα σε μια περίπτωση που ο τηλεπλασιέ και τηλευαγγελιστής των Κου Κλουξ Κλανιάρηδων Εθνικιστών Άδωνης Γεωργιάδης πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες αλλά δεν είχα το σχετικό βίντεο. Το βρήκε όμως ένας φίλος μας από το YouTube, ο Herbert von Manavis, ο οποίος έκατσε κι έφτιαξε το δικό του βίντεο για να επιβεβαιώσει αυτά που έγραφα.
"Επί του θέματος του ειδικού εξοπλισμού της Αστυνομίας και της Χωροφυλακής είχον ήδη εκφράσει την απορίαν μου εις τον [αρχηγό της Αστυνομίας Πόλεων] κ. Δασκαλόπουλον, ο οποίος αν ενθυμούμαι καλώς μου είπεν ότι οσάκις προέκυπτε τοιούτον ζήτημα δεν εγίνετο δεκτόν. Προεδικάζετο ούτως ειπείν ότι εις περίπτωσιν σοβαροτέρων κάπως ταραχών, θα επενέβαινε ο στρατός. Εγώ αντιθέτως επηρεασμένος από όσα είδα εις την πλατείαν Χιλής εις το Παρίσι, όπου κατά σύμπτωσιν το έτος εκείνο ευρέθην όταν επρόκειτο να γίνη διαδήλωσις εις μνήμην του Αλιέντε, είχον εντυπωσιασθή. Διότι είδα αστυφύλακας με μάσκας και ασπίδας που ενεθύμιζον πολεμιστάς του μεσαίωνος καθώς και ειδικά μηχανοκίνητα της αστυνομίας. Και έκαμα τότε την σκέψιν, ότι όπως εξελίσσονται τα πράγματα η σημερινή Αστυνομία, του Αγγλικού τύπου ή και η Χωροφυλακή, ανήκει εις εποχήν η οποία έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Εφερα λοιπόν το θέμα εις τον ίδιον τον Πρόεδρον της Δημοκρατίας [τον Παπαδόπουλο]. Αν η Αστυνομία και η Χωροφυλακή διέθετε αυτόν τον αναγκαίον και σύγχρονον οπλισμόν του οποίου η πρώτη παραγγελία έγινε επί των ημερών μου, είναι πάρα πολύ πιθανόν να καθίστατο περιττή η επέμβασις των τεθωρακισμένων εις το Πολυτεχνείον και να μη προέκυπτε ανάγκη κηρύξεως του στρατιωτικού νόμου"
Σπύρος Μαρκεζίνης, "Αναμνήσεις 1972-1974", Αθήναι 1979, σ.433-4.
Για την αντιγραφή, Ιός 01/08/2004.
“Εκτιμώ περισσότερο την νοημοσύνη των αξιωματικών της αστυνομίας από τους πολιτικούς”
Άδωνης Γεωργιάδης, στο φόρουμ της ιστοσελίδας του, 19/11/2010.
Τα μέλη της νεολαίας του ΣΥΝ που είχαν συγκεντρωθεί έξω από τα δικαστήρια της Ευελπίδων, σε ένδειξη συμπαράστασης στους 42 συλληφθέντες κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων της 6ης Δεκεμβρίου, δέχτηκαν επίθεση από τα ΜΑΤ με αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό του γραμματέα Νάσου Ηλιόπουλου και τον ελαφρύτερο του Κώστα Μαρματάκη. Τα επεισόδια έχουν καταγραφεί σε δύο ερασιτεχνικά βίντεο (εδώ και εδώ) ενώ ταυτόχρονα η εισαγγελέας διέταξε κατεπείγουσα προκαταρκτική έρευνα για να εντοπιστούν οι δράστες που τραυμάτισαν βαριά τον Ηλιόπουλο, διαπιστωμένα με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Φυσικά σχεδόν κανένα ΜΜΕ δεν έπαιξε την είδηση μένοντας πιστά στην καλλιέργεια της τρομολαγνείας, ενώ οι αναφορές στα ειδησεογραφικά πόρταλ ήταν από ελάχιστες έως ανύπαρκτες. Λογικό αφού σήμερα σε εκπομπή μεσημεριανής κουτσομπόλας έπαιξε πάλι ο Μπουμπούκος με την Μπουμπούκα ανυψώνοντας το επίπεδο του Έθνους μας στα πελάγη της χαζοχαρουμενιάς.
Όμως, τη μέρα μνήμης για τον δολοφονημένο Αλέξη Γρηγορόπουλο υπήρξε ένα άλλο δυσάρεστο περιστατικό με πρωταγωνιστές και πάλι τα ΜΑΤ και θύτες πάλι τη νεολαία του ΣΥΝ. Όπως καταγγέλεται μέσω της βουλευτίνας Ηρώ Διώτη:
Οι άνδρες των ΜΑΤ που βρίσκονταν στην συμβολή των οδών Θεμιστοκλέους και Κωλέττη, στις 11μ.μ. με χυδαίο αλλά και εξαιρετικά ανησυχητικό υβρεολόγιο απευθύνθηκαν στα μέλη της οργάνωσης που βρίσκονταν στον πρώτο όροφο των γραφείων, λέγοντάς τους ότι θα βρεθούν στη θέση του δολοφονημένου Αλέξανδρου [Γρηγορόπουλου], φώναζαν ότι 'θα έχουμε και άλλον 15 χρόνο νεκρό', κλώτσαγαν την πόρτα και χτυπούσαν τα κουδούνια ουρλιάζοντας ότι θα 'ανέβουν πάνω και θα κάνουν τη γιάφκα(!) λίμπα', κραύγαζαν “Ζήτω ο Άδωνις Γεωργιάδης”[!!] και εθνικιστικούς ύμνους.
Φυσικά, όπως είναι φυσικό φυσικότατο, ο Άδωνης δεν έχασε την ευκαιρία και ορμώμενος κάτω από το κράτος της γλοιώδους αυταρέσκειας του, αντί να πάει ήσυχα και ωραία να τα πει στο καναλάκι του πουλώντας ταυτόχρονα και το αγαπημένο του, όσο και ακατανόμαστο, φιλοχιτλερικό βιβλίο του δασκάλου του, πάει και κάνει θέμα το σύνθημα των “ηρωικών ΜΑΤ” μέσα στη Βουλή! Ναι, μέσα στη Βουλή έβγαλε μέσα από τον εαυτό του τον πλασιέ τρίτης κατηγορίας και πούλαγε την πραμάτεια του, δηλαδή τον εαυτό του, το πόσο περήφανο τον κάνουν τα “ηρωικά ΜΑΤ” που με αλαλαγμούς ζητωκραύγαζαν το όνομά του σαν σύνθημα! Τα όσα έλεγε από το βήμα[!] της Βουλής είναι ενδεικτικά:
Θέλω να αναφερθώ για ένα λεπτό μόνο επί προσωπικού, αν και λείπει η κα Διώτη. Απ’ ό,τι κατάλαβα, η κα Διώτη κατήγγειλε ότι οι δυνάμεις των ΜΑΤ χθες, ευρισκόμενες έξω από τα γραφεία της νεολαίας του Συνασπισμού, έκαναν διάφορα πράγματα, τα οποία εγώ προσωπικά αδυνατώ να πιστέψω ότι τα έκαναν, όπως ότι έδερναν, έβριζαν κ.λπ. τους νεολαίους του Συνασπισμού. Μεταξύ των άλλων, κατήγγειλε η κα Διώτη, που ελπίζω να έρθει στην Αίθουσα μέχρι τη λήξη της ομιλίας μου, ότι οι δυνάμεις των ΜΑΤ φώναζαν: «Ζήτω ο Άδωνις Γεωργιάδης!». Μάκη Βορίδη, έλεγαν: «Ζήτω ο Άδωνις Γεωργιάδης!».
Θέλω να ευχαριστήσω τις δυνάμεις των ΜΑΤ, εάν το έκαναν αυτό και θέλω να παρακαλέσω τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, εάν διαθέτει σχετικό βίντεο, να μου το αποστείλει, για να το ανεβάσω αμέσως στην ιστοσελίδα μου. Θεωρώ ιδιαιτέρως μεγάλη μου τιμή που οι ηρωικοί άντρες των ΜΑΤ, που προασπίζονται τη Δημοκρατία μας, όπως και χθες, από τους γνωστούς κάφρους που σπάνε τα πανεπιστήμια, τις περιουσίες των ανθρώπων, που σπάνε τα μάρμαρα και τα πεζοδρόμια και τα κάνουν ύλη για σφεντόνες, που πετάνε μολότοφ και κάνουν όλα τα υπόλοιπα που είδαμε και χθες, αυτές οι δυνάμεις των ΜΑΤ να προστατεύουν όλους εμάς από αυτούς τους κάφρους. Είναι δε εξαιρετικά σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτό εδώ το Κοινοβούλιο θα είχε καεί, εάν οι ηρωικές δυνάμεις των ΜΑΤ δεν είχαν διασώσει τον Δεκέμβριο του 2008 αυτό το κτήριο από τον εμπρησμό από παρομοίους κάφρους. Υπό την έννοια αυτή, λοιπόν, είναι ιδιαιτέρως τιμητικό για μένα, εάν πράγματι οι δυνάμεις των ΜΑΤ φώναζαν: «Ζήτω ο Άδωνις Γεωργιάδης!». Παρακαλώ πολύ να μου το στείλετε το σχετικό βίντεο, για το αναρτήσω αμέσως στην ιστοσελίδα μου.
Δεν καταλαβαίνουμε που ακριβώς τελειώνει το θράσος και αρχίζει η παράνοια. Αν τα έλεγε αυτά στο καναλάκι του, όπου πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες (θα αναφερθούμε στη συνέχεια και σε αυτά), σιγά που θα ασχολούμασταν. Αλλά αν εκστομίζει τέτοιες αλαζονικές κουβέντες ως εκπρόσωπος του Έθνους[sic] και δεν κουνιέται φύλλο τότε κάτι δεν πάει καλά. Διότι θα χρειαστεί να κάνουμε μια μικρή αναδρομή σε τέτοιου είδους κοτσάνες που ειπώθηκαν κατά καιρούς από πολιτικούς όχι χωρίς έντονες αντιδράσεις. Το καλοκαίρι του 1990, ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είπε απευθυνόμενος στους αστυνομικούς: «Εμπιστεύομαι την Eλληνική Aστυνομία. Eσείς είστε το κράτος». Φυσικά οι αντιδράσεις ήταν έντονες καθώς αυτή η επιτίμηση προήλθε από πρωθυπουργικά χείλια και με το ΠΑΣΟΚ να ακολουθεί πιστά την υποκριτική του αντιπολίτευση. Λίγους μήνες μετά δολοφονείται ο καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας από το παρακράτος της Δεξιάς και στο αποκορύφωμα έρχονται οι ξεχασμένοι νεκροί του ΚΑΠΑ Μαρούση. Αντιγράφω από σχετικό άρθρο:
Χαρακτηρίστηκε ως η μαζικότερη επίθεση κατά πολιτών από τις δυνάμεις καταστολής. Την επαύριο της δολοφονίας του καθηγητή Τεμπονέρα, μικροεπεισόδια στις παρυφές διαδήλωσης στην Αθήνα κατέληξαν σε πολύωρες συγκρούσεις νέων με τα ΜΑΤ. Ενα από τα εκατοντάδες δακρυγόνα που ρίχτηκαν κατά των διαδηλωτών προκάλεσε πυρκαγιά στο βιβλιοχαρτοπωλείο Λίβα και στο κτίριο του «Κ. Μαρούση». Νεκροί από ασφυξία ανασύρθηκαν ο 32χρονος επιχειρηματίας Περικλής Ρεπάκης, ο 57χρονος δικηγόρος Μανόλης Κοντόπουλος, ο 59χρονος χρυσοχόος Ιωάννης Νεμετζίδης κι ένα -αγνώστων στοιχείων- νεαρό άτομο. Παρά την ύπαρξη πλήθους επώνυμων μαρτύρων για τα αίτια της πυρκαγιάς, η υπηρεσιακή ΕΔΕ έκλεισε την υπόθεση κάνοντας λόγο για «εμπρησμό του κτιρίου από αναρχικούς». Αργότερα, σύμφωνα με το βούλευμα του συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών (3418/1997), η πυρκαγιά χαρακτηρίστηκε βομβιστική ενέργεια και αποδόθηκε είτε σε ρίψη βόμβας μολότοφ από τους αναρχικούς είτε σε ρίψη δακρυγόνων με ειδικά τουφέκια από τους αστυνομικούς.
Είναι γνωστό πως ο πλασιέ φιλοχιτλερικών βιβλίων προέρχεται από την ΝΔ, η απορία μας είναι: «τι έκανες τότε στον πόλεμο πλασιέ;»
Από την άλλη, αν παρατηρήσετε προσεκτικά στο βίντεο ο Βύρωνας Πολύδωρας είναι εμφανώς εκνευρισμένος με την ματαιοδοξία του Άδωνη διότι αυτή συγκρούεται με τη δική του ματαιοδοξία. Βλέπετε, τον Πολύδωρα δεν τον κάνανε σύνθημα τα ΜΑΤ. Τον Ιούνιο του 2006 δήλωνε σε συνέντευξη στην Ντόιτσε Βέλε για τα επεισόδια στις φοιτητικές διαδηλώσεις:
«Oι μονάδες καταστολής, τα ηρωικά MAT έχουν γίνει σάκος του μποξ... Kανένας δεν σχολιάζει ότι είναι αμυνόμενοι. Eίναι ακούνητα και αμίλητα στρατιωτάκια. Aγέλαστα -ίσως γελούν μέσα από την κάσκα- στρατιωτάκια. Tι τα βαράνε οι εφορμούσες διμοιρίες των διαδηλωτών με ξύλα και με ρόπαλα, με πέτρες και με σίδερα»;
Γνωστή είναι και η λατινική ρήση του περί praetores urbani ή praetoris κατά άλλων, δεν έχει γίνει ποτέ σαφές ποιες από τις δύο ορθογραφίες εννοούσε. Όπως αναλύει το μπλογκ Λαπούτα, οι πραίτορες ήταν μέχρι το Βυζάντιο οι δικαστές και το praetores urbani θα μπορούσε να μεταφραστεί κυριολεκτικά ως αστικοί δικαστές. Όμως το κακό για τον Πολύδωρα είναι πως υπάρχει μια ενοχλητική συνήχηση με τον πραιτοριανό, τον praetorian, ο οποίος ήταν ο μισθοφόρος του ρωμαϊκού (και του πρωτοβυζαντινού) στρατού που, όπως γράφει το ίδιο μπλογκ, προστάτευε τον εκάστοτε αυτοκράτορα της Ρώμης αν και συχνά το σώμα αυτό στρεφόταν εναντίον του, πάρτε για παράδειγμα τη δολοφονία του Καλιγούλα όπου οι πραιτωριανοί/μισθοφόροι ανακήρυξαν, για υποχείριο τους, αυτοκράτορα τον διανοητικά καθυστερημένο Κλαύδιο. Κομμάτι σαν στον Λεωνίδα Γεωργιάδη αλλά ας μην γίνουμε τόσο κακοί. Η σύγχυση λοιπόν δεν ήταν μάλλον τυχαία, όταν ο Πολύδωρας αναφερόταν στα ΜΑΤ τους προσέδιδε και τις δύο διαφορετικές έννοιες, και του πραίτορα (δικαστή) και του πραιτοριανού (μισθοφόρου επίλεκτου στρατιώτη). Στο βίντεο με την ομιλία του Άδωνη, ακούμε τον Πολύδωρα στο Προεδρείο, εμφανέστατα εκνευρισμένο να επαναλαμβάνει:
«Στο θέμα του νομοσχεδίου ελάτε... Τέλειωσε η παρέκβασή σας... Τέλος η παρέμβασή σας, κ. Γεωργιάδη, σας παρακαλώ».
Σα να 'λεγε, σα να παρακαλούσε, σαν το Μιχαλιό του Καρυωτάκη: Γιατί δεν κάνατε εμένα σύνθημα ΜΑΤ και ΜΕΑ;
Αν ο Άδωνης Γεωργιάδης καμαρώνει στη Βουλή που τα ΜΑΤ τον έκαναν σύνθημα, να του υπενθυμίσουμε πως πριονίζει την καρέκλα του αρχηγού του γιατί ο δικός του αρχηγός είναι πάνω από αυτόν. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης είπε πρόσφατα στα χοιρινά μπέικον, επισκετπόμενος το 2009 τη Διεύθυνση Αστυνομικών Επιχειρήσεων των ΜΑΤ στο δύσοσμο ιστορικά Γουδί, να μην ζητάνε συγγνώμη για τις οποιεσδήποτε ενέργειες τους προφανώς διότι το βασικό τους μότο είναι, όπως αποκαλύπτουν οι ταμπέλες της σχολής των χοιρινών: «Οποτεδήποτε, Οπουδήποτε Επιχειρείν. Τελευταία Γραμμή Άμυνας της Αστυνομίας». Το βίντεο που επιμελήθηκε ο συνεργάτης μας SRY, είναι εξόχως αποκαλυπτικό:
Η Βουλή είναι ένας εξαιρετικά αμφίσημος χώρος στην ιστορία της ελληνικής δημοκρατίας. Σε αυτήν έλαβαν μέρος οι μεγαλύτερες πολιτικές αντιθέσεις και εξυφάνθηκαν μερικές από τις πιο σκοτεινές μηχανορραφίες της ιστορίας μας. Ίσως σε αυτό συνδράμει η αύρα του παλατινού παρελθόντος της, μα δεν δικαιολογείται στο έτος 2010 ένα εκλεκτός τριτοκοσμικός πλασιέ να διαφημίζει τον εαυτό του, σαν περήφανο παγώνι, να λέει μέσα σε ένα χώρο που προάγει την κοινωνία των πολιτών πως ουσιαστικά το Κράτος είναι τα ΜΑΤ. Στο βίντεο βλέπουμε να παρίσταται ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χάρης Καστανίδης. Που αυτός γράφει στην ιστοσελίδα του:
Οι νέοι του Νοέμβρη όρισαν την ζωή τους με μέτρο την Ελευθερία, την Δημοκρατία και την Δικαιοσύνη.
Δεν απάντησε στον παρλαπίπα, το παιδί του φον Πλεύρη, να του πει:
Οι φασίστες του Νοέμβρη όρισαν την ζωή τους με μέτρο την Καταπίεση, την Ολιγαρχία και τον Γερμανοτσολιαδισμό.
Αλλά λογικό είναι. Το ΛάΟΣ ψήφισε μαζί με το ΠΑΣΟΚ το Μνημόνιο, μην χαλάσουν τις μεταξύ τους καλές συμφεροντολογικές σχέσεις. Γράφει επίσης στο ίδιο κείμενο ο Χάρης Καστανίδης, ο σιωπηλός παρόντας στα παραληρήματα του Άδωνη:
Τριάντα δύο χρόνια μετά είναι η ώρα να πούμε στα σημερινά νιάτα ότι, αν ενδιαφέρονται να ανακαλύψουν το συμπυκνωμένο νόημα της ιστορικής πράξης των νέων της εποχής εκείνης, δεν θα το βρουν στις ετήσιες εκδηλώσεις μνήμης, δεν θα το βρουν στους τυπικούς πανηγυρικούς, δεν θα το βρουν στις ανιαρές και χωρίς περιεχόμενο τελετουργίες[sic]. Θα το βρουν μόνο αν ξετυλίξουν το νήμα που συνδέει τις μέρες και τις νύχτες του 1973 με τις δικές τους μέρες του 2005. Είναι η ώρα να πούμε στα παιδιά μας ότι θα κάνουν δική τους την αλήθεια του Πολυτεχνείου μόνο αν όλοι μαζί κοπιάσουμε να απαντήσουμε σε τούτο το ερώτημα: Τι θα έκαναν σήμερα και πως θα ενεργούσαν οι ίδιοι άνθρωποι του εξεγερμένου Νοέμβρη, αν έπρεπε και πάλι να συγκεντρωθούν για να υπερασπιστούν κάτι στο πλαίσιο της αδιατάρακτης και σταθερής μεταπολιτευτικής Δημοκρατίας μας ;
Συγκινηθήκαμε, μελό και δραματικό σαν το Όσα Παίρνει ο Άνεμος. Χώρια που όλο το κείμενό του είναι όσα παίρνει ο άνεμος όσο και οι φασιστικές γαλιφιές του Άδωνη που τις πήρε ο άνεμος και στρογγυλοκάθησε ο κονιορτός στα σουρωτήρια που έχουν για εγκέφαλους αυτά τα χοιρινά μπέικον που ανοίγουν κεφάλια ως “ήρωες ματατζήδες”.
Αλήθεια, πόσο ηρωισμός είναι να είσαι ο πάνοπλος, με κράνος, ασπίδα, γκλομπ, πιστόλι, γενικά μεσαιωνική περιβολή κατά τον κατεντυπωσιασμένο Σπύρο Μαρκεζίνη απέναντι στα γαλλικά ΜΑΤ, ενάντια σε έναν που αμύνεται με μαντήλι και μααλόξ. Σε εξατομικευμένες περιπτώσεις η μολότοφ δεν είναι περισσότερο δολοφονική από το τεθωρακισμένο. Άλλος ένα ξεχασμένος θάνατος από τα ηρωικά ΜΑΤ. “Ε”, ως άνω.
25/5/1976: Ο τότε υπουργός Απασχόλησης της κυβέρνησης Καραμανλή, ο Κωνσταντίνος Λάσκαρης, με τον περίφημο «αντισυνδικαλιστικό νόμο 330», γίνεται το «κόκκινο πανί» για τους εργαζομένους, οι οποίοι προχωρούν σε κινητοποιήσεις. Στις 25 Μαΐου, κατά τη διάρκεια πανεργατικού συλλαλητηρίου, οι συγκρούσεις πολλαπλασιάστηκαν. Μια «αύρα» (θωρακισμένο αυτοκίνητο καταστολής διαδηλώσεων) της Αστυνομίας, ενώ καταδίωκε διαδηλωτές, σκότωσε μια μικροπωλήτρια, την 67χρονη Αναστασία Τσιβίκα.
Ποιός θυμάται τον γιατρό Τσιρώνη; Έναν μάλλον ημίτρελο γραφικό τύπο, που επάνω του εκτονώθηκε συλλήβδην όλο το μετακομμουνιστικό μένος, σαν καθυστερημένη ψυχροπολεμική αντίδραση μιας δημοκρατίας της ΕΡΕ που το νήμα της ύπαρξής της αποκόπηκε μεταξύ 1965 και 1974. Οι αποδιοπομπαίοι τράγοι είναι εύκολο να κατασκευαστούν ακόμα και με τη συνέργεια μεγάλων εκδοτικών “δημοκρατικών” συγκροτημάτων, ας μην επαναλαμβανόμαστε - και χωρίς λινκ, διότι η ακατονόμαστη, σαν του Νταλάρα ένα πράμα, όσο και ποινικοποιημένη στα διαδικτυακά κατάστιχα ιστορία είναι πολύ γνωστή...
Για να γυρίσουμε στον πλασιέ φιλοχιτλερικών βιβλίων, να ανοίξουμε μια παρένθεση για τα φύκια που πουλάει. Τις προάλλες τον παρακολουθούσα στην απογευματινή εκπομπή του, με όλο το καμάρι του πέντε κρίκους ένα τάληρο πουλούσε στο όποιο κοινό του. Διαφήμιζε μια συλλογή με ρεπροντιξιόν αρχαίων νομισμάτων, επάργυρα τόνιζε σε κάθε περίπτωση για να είναι τάχα εντάξει με το νόμο, από 1000€ (ολογράφως χίλια ευρώ) στη μοναδική προσφορά των 300€ (ολογράφως τριακόσια ευρώ). Επειδή ο Θύμιος τα έχει τετρακόσια, από που κι ως που ξεστοκάρει ο πονηρός έμπορος επάργυρα μπιχλιμπίδια που τα βρίσκεις και με πέντε ευρώ στο Μοναστηράκι; Αλλά με το νόμο να είμαστε δήθεν εντάξει διότι ο πλασιέ είναι ο σούπερ "πατριώτης" εκλεγμένος εκπρόσωπος του Έθνους Μας[ουάου!] και καλύπτεται από την βουλευτική ασυλία. Και μετά θα έρθει κάποια στιγμή στο μέλλον που θα σκούζει στα κορόιδα που αγόρασαν τους πέντε κρίκους ένα τάληρο, σαν άλλος Πάγκαλος, μαζί τα πουλήσαμε μαζί τα φάγαμε. Δεν γνωρίζουμε τι πούλησε τότε αλλά τα κορόιδα να χαίρονται τα μπιχλιμπίδια. Να μετράει η άυλη περηφάνια του μεγαλείου της φυλής, το δέχομαι στο βαθμό που θα σεβαστώ τις απόψεις του άλλου. Δε θα δεχτώ όμως προσωπικά το γεγονός πως η γνώση της αξίας του καθαρού ασημιού στην διεθνή αγορά βρίσκεται σε κόντρα με το υπερτιμημένο κοστολόγιο του πλασιέ, πάντα για τα τριακόσια ευρώ μιλάμε. Τα χίλια ευρώ εμπίπτουν σε άλλη κατηγορία που επίσης δεν μπορεί εκ του νόμου να λάβει υπόψη της τη βουλευτική ασυλία.
Λέει σε ένα σημείο ο πλασιέ μπιχλιμπιδιών,
“Οι ηρωικοί άνδρες των ΜΑΤ που προασπίζονται τη Δημοκρατία μας όπως και χθες, από τους γνωστούς κάφρους που σπάνε τα πανεπιστήμια, τις περιουσίες των ανθρώπων, που σπάνε τα μάρμαρα και τα πεζοδρόμια και τα κάνουν ύλη για σφεντόνες, που πετάνε μολότοφ και κάνουν όλα τα υπόλοιπα που είδαμε και χθες”.
Μάλλον ξεχνάει αυτά που κάνανε οι δικοί του πριν λίγο καιρό μπροστά από τη Βουλή, με τις κρεμάλες και τα συναφή συνθήματα:
Είναι γνωστό πως τότε κάτι έσπασε μεταξύ της νεολαιίστικής βάσης του ΛάΟΣ - όπως και των σπυροχατζαρικών και της φίλιας Χρυσής Αυγής - με την ηγεσία του Φύρερ λόγω της πραγματικά εξωφρενικής ακρότητας που συνέβη μπροστά στη Βουλή. Αλλά αξίζει να τονίσουμε πως εκείνες οι κρεμάλες έξω από τη Βουλή, και κατ’ επέκταση στο Σύνταγμα, είναι το ιστορικό άλλοθι των απολογητών των Ταγμάτων Ασφαλείας. Μην τα επαναλάβουμε αυτά κι εδώ, τα γνωρίζετε όλοι.
Ερχόμαστε τώρα σε ένα κρίσιμο σημείο στο βίντεο με την ομιλία - ο Μεγαλέξαντρος να την κάνει ομιλία όπως εκείνη πριν τη μάχη στον Ισσό ή εκείνη στην Ώπιδα όπου επέπληξε τους συντρόφους του που ήθελαν να γυρίσουν στη Μακεδονία - που άπτεται την καρδιάς της κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης στα κοινά. Εγκαλεί ο πλασιέ φιλοχιτλερικών βιβλίων την βουλευτίνα Ηρώ Διώτη για την παρουσία της και την καταγγελία της στα δικαστήρια της Ευελπίδων λέγοντας πως:
Αδ. Γεωργιάδης: Γιατί μία βουλευτής και με ποία ιδιότητα πηγαίνει στα δικαστήρια, αυτό είναι ένα μεγάλο πολιτικό πρόβλημα κι έχει να κάνει με το θέμα μας κύριε Πρόεδρε, διότι οι βουλευτές δεν έχουν καμία δουλειά να πηγαίνουν στα δικαστήρια, να προασπίζονται κατηγορουμένους, αυτό λέγεται παρέμβαση στη δικαιοσύνη και αν το πράξατε, κακώς το πράξατε.
Βυρ. Πολύδωρας: Στο θέμα μας κ. Γεωργιάδη, παρακαλώ.
Αδ. Γεωργιάδης: Κύριε Πρόεδρε, να απαντήσω επί προσωπικού.
Βυρ. Πολύδωρας: Αν μη τι άλλο[!!].
Αρχή άνδρα δείκνυσι. Να υπενθυμίσουμε στον πλασιέ φιλοχιτλερικών βιβλίων και μπιχλιμπίδιων του Μοναστηρακίου πως ήταν μάρτυρας υπεράσπισης στην πρώτη δίκη Πλεύρη για το χολερικό βιβλίο που το διαφήμιζε ως το αγαπημένο του; Εκεί δεν έκανε πολιτική παρέμβαση και προάσπιζε χιτλερικούς αντισημίτες; Τι δουλειά είχε στα δικαστήρια ο πλασιέ που δίνει οδηγίες στη Βουλή σε άλλους βουλευτές να μην πηγαίνουν στα δικαστήρια. Μήπως ξεχνάει ποιος βουλευτής του κόμματός του ήταν ο συνήγορος υπεράσπισης στις δίκες Πλεύρη; Μα φυσικά ο γιόκας του έλληνα Χίτλερ και βουλευτής του ΛάΟΣ Θανάσης Πλεύρης! Αυτός εκφεύγει από την κριτική κύριε Αδώνιδα;
Αν η κοροϊδία ήταν χρήμα, ο Άδωνης θα κολυμπούσε στη πισίνα ενός γιοτ παρόμοιου του ζάμπλουτου Αμπράμοβιτς. Αλλά, κύριε Άδωνη, ευτυχώς οι περισσότεροι δεν μασάμε κουτόχορτο. Σε αντίθεση με τη δική σας εντύπωση, η δική μας εμπεριστατωμένη ιδέα είναι πως είστε ένας ετερόφωτος πολιτικός. Σε απλά ελληνικά χάρη σας κάνει ο Καρατζαφέρης που βρίσκεστε κάτω από τη σκεπή του κόμματός σας. Βλέπουμε ένα κηφήνα αλλά κουτοπόνηρο κηφήνα, που όταν με το καλό διαλυθεί το δήθεν κόμμα σας, θα χάσετε πλήρως τη λάμψη σας, κύριε θαυμαστή των ΜΑΤ. Διότι αυτή η λάμψη δεν σας ανήκει, η ιστορία θα σας ξεράσει όπως ξέρασε κάποιον Δελαπατρίδη.
Απλά σταματήστε, πλασιέ μπιχλιμπιδιών, να προσβάλλετε τις μνήμες όσων ανθρώπων δολοφονήθηκαν από τους απογόνους των γερμανοτσολιάδων που θαυμάζετε. Χοιρινό μπέικον, ε χοιρινό μπέικον.
Να θυμίσω στον πλασιέ μπιχλιμπιδιών πως αξιοπρεπείς Δεξιοί είχαν κάποτε ένα Ήθος στις δύσμοιρες εποχές του τελευταίου μισού του περασμένου αιώνα. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης διέβλεψε το 1962, σε λόγο του στη κακόπαθη Βουλή μεταξύ των εκλογών της βίας και της νοθείας και της δολοφονίας του Λαμπράκη, πως έπρεπε να νομιμοποιηθεί η Αριστερά, δηλαδή κυρίως το τότε πανίσχυρο ΚΚΕ που εκφραζόταν κυρίως μέσα από την ΕΔΑ του αείμνηστου Πασαλίδη, για την ομαλοποίηση της πολιτικής ζωής. Αν από τότε η Αριστερά είχε την κρατική αναγνώριση, θα είχαμε αποφύγει τη χούντα. Αλλά θα έμενε το ερώτημα του Παλατιού θα μου πείτε... Η ειρωνεία της χούντας, να εκδιώξει τη μισητή δυναστεία των Γλύξμπουργκ είναι από τα πιο αξιοπερίεργα γεγονότα της νεοελληνικής ιστορίας και έχει να χυθεί ακόμα πολύ μελάνι στο να κατανοήσουμε το παρασκήνιο.
Να θυμίσω στον πλασιέ μπιχλιμπιδιών, πως ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, παρόλα τα λάθη του και τον έκδηλο αντικομμουνισμό του, στα γεράματά του έβαλε νερό στο κρασί και συνειδητοποίησε την ωφελιμότητα της σταθερής πολιτειακής σταθερότητας όσο και το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας. Το 1982 γινόταν η συζήτηση στη Βουλή, εκεί που εσύ πλασιέ του Χίτλερ θαυμάζεις αυτάρεσκα τα ΜΑΤ που σε καμαρώνουν και το κάνεις βούκινο για να μη χάσει η πασοκοκρατούμενη Βενετιά το συνεργαζόμενο φιλοχιτλερικό βελόνι, ο Κανελλόπουλος ήταν ο μοναδικός βουλευτής της Ν.Δ. που το 1982, όταν ψηφιζόταν νομοσχέδιο για την αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης, περιλαμβανομένων σε αυτή οργανώσεων όπως το Ε.Α.Μ. – Ε.Λ.Α.Σ., παρέμεινε στη αίθουσα του Κοινοβουλίου και ψήφισε υπέρ της κύρωσής του, αποδεικνύοντας έτσι τη διάθεσή του για εθνική συμφιλίωση και επούλωση των διχαστικών τραυμάτων του παρελθόντος [Wiki]. Αυτό σημαίνει ΗΘΟΣ και μάλιστα από Δεξιό, κύριε Γεωργιάδη. Διάψευσέ το αυτό, σε προκαλώ.
ΥΓ. Ευτυχώς κύριε Άδωνη που δεν έχεις το κοπυράιτ του δεκάτομου έργου ζωής του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, την Ιστορία του Ευρωπαϊκού Πνεύματος. Πάρα πολύ ενδιαφέρον έργο, που από πρόσφατα το διαβάζω και χαίρομαι τον πλούτο του. Τα δικά σου βιβλία είναι απλώς όλα του πεταμού. Μα του πεταμού. Άστο κι αυτό με τα κάλπικα νομίσματα, εκείνο το δίτομο ιλουστρασιόν θηρίο που το πήγες προσφορά τελεμάρκετινγκ, από 1200€ (ολογράφως χίλια διακόσια ευρώ) στα 300€ (ολογράφως στα τριακόσια ευρώ), τι παπαριά ήταν κι αυτή; Κατέβασες τις εικόνες από το BibliOdyssey; Χεχεχε...
ΥΓ2. Η εξαιρετική φωτοσοπιά με το παιδί του Χίτλερ είναι έργο του Αntistachef. Ευχαριστώ θερμά τη συμμορία του μπλογκ Έχουμε Πόλεμο για την παροχή του πρωτογενούς υλικού. Ευχαριστούμε κυρίως και τους χρήστες του YouTube, το σθένος τους να βγάζουν φόρα παρτίδα τα άπλυτα του νεοφασισμού είναι από τις πολυτιμότερες παρακαταθήκες της νεοελληνικής ιστορίας.
ΥΓ2. Η εξαιρετική φωτοσοπιά με το παιδί του Χίτλερ είναι έργο του Αntistachef. Ευχαριστώ θερμά τη συμμορία του μπλογκ Έχουμε Πόλεμο για την παροχή του πρωτογενούς υλικού. Ευχαριστούμε κυρίως και τους χρήστες του YouTube, το σθένος τους να βγάζουν φόρα παρτίδα τα άπλυτα του νεοφασισμού είναι από τις πολυτιμότερες παρακαταθήκες της νεοελληνικής ιστορίας.
Από αυτούς που πληρώνονται από τον Σόρος καλέ, για να κάνουν ζημιές και να προκαλούν αναταραχές στην ευνομούμενη κοινωνία (sic).
Πράαχτορες στην Αγγλία:
Με το δεύτερο μέρος του Repression κλείνουμε την παράθεση ντοκουμέντων για τα επεισόδια στο Πολυτεχνείο στις χρονιές 1985 και 1987 μέσα από την TV-PRESS του Καρατζαφέρη. Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσει κανείς τον τρόπο που ο Καρατζαφέρης, τότε ως τρόφιμος στο μαντρί του Ευάγγελου Αβέρωφ, προωθούσε τον αντιαριστερό λόγο του με μια ήπια μεν ορολογία αλλά όχι χωρίς τις στρεβλώσεις και τις στρεψοδικίες των περασμένων εποχών. Κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ όταν ταυτόχρονα παρουσιάζει από την είσοδο του Χημείου το χαρτί της νεολαίας του παπανδρεϊκού κόμματος αποκαλώντας τους νέους ως αναρχικούς. Αλλά το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτών των δύο βίντεο που παραθέτω βρίσκεται αλλού. Τόσο στην κατάληψη του Χημείου όσο και στις πορείες που οδήγησαν στις συγκρούσεις με τα ΜΑΤ δεν θα δείτε πουθενά δύο πολύ σημαντικά δεδομένα. Πρώτο, κανείς δεν κρατάει κομματική σημαία απέναντι στους πάνοπλους ροπαλοφόρους. Δεύτερο, όλοι οι φοιτητές και οι διαδηλωτές είναι παντελώς άοπλοι απέναντι στα άτεγκτα γκλομπ, τα δακρυγόνα και τα όπλα.
Βέβαια, οι μολότοφ θα έπρεπε να θεωρηθούν για κείνη την εποχή ως περιθωριακό όπλο που χρησιμοποιούνταν σε ακραίες περιστάσεις. Αν ψάχνουμε να βρούμε μια εξήγηση για το εύρος της χρήση τους στη σημερινή εποχή την απάντηση τη δίνει τόσο η συνεχής αναποτελεσματικότητά τους ως προς τους οποιοδήποτε πολιτικούς και ιδεολογικούς στόχους όσο και η λυσσαλέα αντίδραση τόσο από το κράτος όσο και τα προσκείμενα ΜΜΕ ενισχύσανε διαχρονικά τις αντιδράσεις απεγνωσμένων πολιτών. Η σημερινή βία έχει αποϊδεολογικοποιηθεί στο βαθμό που τα πολεμικά μέσα αποκτούν τη χρήση τους σε ευρεία κλίμακα. Το αίνιγμα των δραστών στον εμπρησμό της τράπεζας Marfin και η ατιμωρησία των ενόχων είναι ενδεικτική της γενικής αμηχανίας, τόσο από τη Δεξιά όσο και από την Αριστερά. Αλλά στις εποχές εκείνες που παρουσιάζω στα βίντεο, νεκροί υπήρξαν αποκλειστικά από τα όργανα της Δεξιάς ακόμα κι όταν τα χρησιμοποιούσε το κατ' επίφαση σοσιαλιστικό κυβερνητικό κόμμα.
Στο Repression² σας έχω και μία πολύ μεγάλη έκπληξη. Για πρώτη φορά θα δείτε την ιστορική διαφήμιση του Καρατζαφέρη, τη γνωστή...
Η εποχή της μεταπολίτευσης μπορεί να διακριθεί σε τρία στάδια που οριοθετούν τις μεταβάσεις της ελληνικής κοινωνίας ανάλογα με τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης σε κάθε χρονική στιγμή. Αυτά τα στάδια δεν είναι διακριτά μεταξύ τους αλλά το επόμενο στάδιο αναπτύσσεται και ωριμάζει μέσα στο προηγούμενο ως απότοκο πολιτικών διεργασιών για τον έλεγχο της κοινωνίας. Κοινός παρονομαστής είναι η καλλιέγεια του φόβου και της ανασφάλειας έτσι ώστε ο έλεγχος επάνω στη λαϊκή μάζα να καθιστάται ευχερέστερος στον ασφυκτικό του χαρακτήρα.
Μετά την πτώση της χούντας η κρατική και στρατιωτική τρομοκρατία παραχώρησαν τη θέση τους στην πολιτική πόλωση, με αυτόν τον τρόπο οι πολίτες μαζί με την ελπίδα είχαν να αντιμετωπίσουν και το φόβο του μέλλοντος. Έτσι ενώ οι κομματικές αντιπαραθέσεις συνέχιζαν από το σημείο που είχαν σταματήσει το 1967, εν τούτοις το στοίχημα της πολιτειακής σταθερότητας ήταν η βασική συνθήκη για να συνεχίσει η άρχουσα τάξη τον πόλεμο με άλλα περισσότερο "ειρηνικά" μέσα.
Με αυτό τον τρόπο πορεύτηκε η πρώτη περίοδος της μεταπολίτευσης που θα την ονομάσουμε εποχή της πολιτικής καταστολής. Η εποχή της πολιτικής καταστολής διεύρυνε την ισχύ της σε μια συνεχή διελκυστίνδα με τους πολίτες πειραματιζόμενη με τον άτεγκτο κρατικό παρεμβατισμό στις κοινωνικές εκδηλώσεις. Μεταξύ αυτών των εκδηλώσεων συγκαταλέγονται οι ετήσιες εκδηλώσεις του Πολυτεχνείου που είχαν αποκτήσει ίσως το σημαντικότερο συμβολικό χαρακτήρα απέναντι στο κράτος, την άρχουσα τάξη αλλά και τους εξωτερικούς παράγοντες επιρροής. Διότι στο ιδεολογικό επίπεδο η πόλωση δεν έδειχνε διατεθειμένη να καταθέσει τα όπλα της και ταυτόχρονα προμελετούσε το επόμενο βήμα της όταν θα είχαν εξαντληθεί οι δυνάμεις της.
Αυτό το βήμα προμελετήθηκε και μετά το 1981 κι έφτασε στην ώρα της απόφασης περίπου με την είσοδο της χώρας στη ζώνη του ευρώ. Τότε άρχισε η εποχή της οικονομικής καταστολής, κατά τα φαινόμενα μια περίοδος που έχει ακόμα δρόμο μπροστά της. Το κύριο χαρακτηριστικό αυτής της περιόδου είναι η κοινωνική διάσπαση, η τόνωση των ανισοτήτων και η απομυθοποίηση των πολιτικών αποχρώσεων προς ώφελος των ακραίων. Όπως στην περίοδο της καταστολής το κράτος προσπαθούσε να βρει τρόπους για να μεταβεί στην οικονομική καταπίεση, έτσι και σήμερα υπάρχουν πολλά σημάδια πως η επόμενη περίοδος θα έχει περισσότερο άυλο χαρακτήρα.
Κι αυτή, αν δεν αντιταχθούμε, θα είναι η περίοδος της πνευματικής καταστολής, που θα χαρακτηρίζεται από την παραίτηση και την αποχαύνωση ως αποτελεσματικότερα όπλα απέναντι στο λαϊκό έρεισμα για περισσότερα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά δικαιώματα.
Το βίντεο που βάζω σήμερα, έχει δύο μέρη. Παρουσιάζω τώρα το πρώτο μέρος με το δεύτερο να ακολουθεί μέσα στη μέρα, λόγω τεχνικών προβλημάτων δεν μπόρεσα να το ολοκληρώσω ακόμα. Πρόκειται για δύο εκπομπές του Καρατζαφέρη από την εποχή που το πρώτο του κανάλι, η TV-PRESS, κυκλοφορούσε σε βιντεοκασέτες. Το πρώτο βίντεο είναι μια επιλογή από μια ωριαία εκπομπή που βγήκε αμέσως μετά τα επεισόδια του Πολυτεχνείου το 1985, δηλαδή τότε που έγινε η δολοφονία του Μιχάλη Καλτεζά. Αρκετά πλάνα βλέπουν για πρώτη φορά το φως της ιντερνετικής δημοσιότητας ενώ ορισμένα πλάνα, κυρίως των επισοδίων στο Χημείο, έχουν παρουσιαστεί και στο YouTube, ίσως να προέρχονται από την ίδια βιντεοκασέτα.
Ενώ ο σχολιασμός του Καρατζαφέρη και του καλεσμένου του δικηγόρου Μιχάλη Μελά έχουν την προσωπική τους αξία όσο και το ιστορικό πλαίσιο το οποίο καλούνται να σκιαγραφήσουν ως εκπρόσωποι της Δεξιάς -κι ακόμη δεξιότερα- το ιδιαίτερο σημείο που προσπαθώ να τονίσω είναι ότι ακόμα και η πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου ακολουθούσε πιστά αυτό που ονόμασα πιο πάνω εποχή της πολιτικής καταστολής. Προσδεδεμένος πανηγυρικά στο άρμα της εξουσίας, ο Ανδρέας Παπανδρέου προσπαθούσε εκείνη την εποχή, με το λαϊκισμό και τον πολιτικαντισμό, να εξαραιώσει ειδικά τις φωνές που προέρχονταν από την Αριστερά. Το δεύτερο βίντεο, με τα επεισόδια του 1987 δείχνει την σταθερή πολιτική του επάνω σε αυτό το ζήτημα μέχρι να κατακρημνιστεί ο προσωπικός του μύθος το 1989.
Το Repression αφιερώνεται στη μνήμη του Καλτεζά και του Αλέξη Γρηγορόπουλου.
ΥΓ. Αφήνω σε εσάς την ευκαιρία να ανακαλύψετε μερικά διασκεδαστικά σαρδάμ που κάνει ο φύρερ.
Του το είπαν άλλωστε και οι ..μυστικές υπηρεσίες.
FrapDigo
