Η στιγμή που άρχισαν οι ομοβροντίες Γωνία Μεγάλης Βρετανίας, Πανεπιστημίου και Β. Σοφίας. Ώρα, σχεδόν κανένα εικοσάλεπτο μετά τη μία το μεσημέρι. 29 Ιουνίου 2011. Κόσμος συγκεντρωμένος, φωνάζει κατά της ομάδας που φέρεται ως”κυβέρνηση” της χώρας και απειλεί με ένα πρόγραμμα απόλυτης λιτότητας και πλήρους καταστροφής, να ισοπεδώσει, μεσοπρόθεσμα, ότι είχε χτιστεί μεταπολεμικά. Όχι ότι είχε χτιστεί με αρπαγές και διασπάθιση δημοσίου χρήματος, αλλά το συνήθως εύκολο θύμα. Το λαϊκό εισόδημα και τελικά τον ίδιο τον λαό και το μέλλον του.
….αποτελεί (ο υπερ-καπιταλισμός) την πολιτική και οικονομική έκφραση της νέας Δεξιάς. «Διαθέτει μιαν ιδιαιτερότητα που από ιστορική άποψη είναι νεοφανής: συσσωρεύει κέρδη, όχι απλώς εκμεταλλευόμενος τους δικούς του εργάτες (όπως παλαιά), αλλά αιχμαλωτίζοντας και καταπιέζοντας τη δική του παγκόσμια πελατεία.
Η τελευταία αφέθηκε να παγιδευτεί (χωρίς να το αντιληφθεί κανείς στην Αριστερά) σε μια δίνη παραγόντων που δεν είναι πια μόνο οικονομικοί, αλλά περιλαμβάνουν διάφορες διαστάσεις της ατομικής και συλλογικής ζωής: διαφήμιση, προϊόν, μάρκετινγκ, εύκολη πίστωση στους μικροκαταναλωτές, μακρά νεότητα και παράταση των απολαύσεων της σεξουαλικής ζωής, την αόριστη προσδοκία για έναν άνετο και πλούσιο βίο, ένα πασπάλισμα θρησκευτικής πνευματικότητας και πάθους… Σε αυτή τη διάφανη συσκευασία, οι πολίτες, έχοντας μετατραπεί σε πελάτες καταδικασμένους να παραμείνουν σε ένα παιδικό στάδιο (δηλαδή έχοντας μετατραπεί σε χρήστες και καταναλωτές), έχουν δώσει έναν όρκο πίστης, έχουν γίνει αιχμάλωτοι της βούλησης του πωλητή, που μπορεί, λίγο-πολύ, να τους κάνει ό,τι θέλει. Δεν μπορούν πια να απαλλαγούν από τον στρόβιλο της εύθυμης και φανταχτερής κατανάλωσης, διότι αποτελεί έναν από τους ζωτικούς μηχανισμούς της παγκοσμιοποιημένης ζωής, δηλαδή της δικής τους ζωής».
Raffaele Simone “Το μειλίχιο τέρας” ΠΟΛΙΣ 2011 μετάφραση Μ. Μητσός
 ΘΑ-ΣΟΚ |  PASOK S.A. |
 ΠΑΣΟΚ |  ΧΑΣΟΚ |
Θα πάρετε Μνημόνιο Με Διαπραγμάτευση ή Σκέτο; (Τα διλήμματα που κρύβουν τις αλήθειες)
Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011
,
11:47 πμ
View Comments
Σίγουρα έχει διαφορά το αδιαπραγμάτευτο μνημόνιο με το διαπραγματευμένο
Από την εποχή που ξεκίνησε ο εφιάλτης της οικονομικής κρίσης, σχολιαστές, αναλυτές και φυσικά πολιτικοί, ξεκίνησαν πέρα από την αναζήτηση των αιτίων της, μία σύγκριση με τον “παραδοσιακό καπιταλισμό -ή τον καπιταλισμό όπως τον γνωρίσαμε οι 2-3 μεταπολεμικές γενιές, τον Κεϋνσιανισμό ή τον καπιταλισμό του κρατικού παρεμβατισμού.
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ - Που 'σαι νιότη που 'δειχνες πως (δεν) θα γινόμουν άλλη
Σάββατο, 11 Ιουνίου 2011
,
2:11 πμ
View Comments
Προς υποψήφιους αναγνώστες: Η ανάρτηση αυτή δεν προπαγανδίζει τη βία. Αποτελεί case study του ενδεχόμενου να προκύψει φυσική βία τόσο εναντίον των συγκεντρώσεων όσο των συγκεντρωμένων εναντίον αυτών που τους καταδίκασαν στο όνομα της κάλπικης σωτηρίας.
Όλοι λοιπόν οι κέρβεροι της εξουσίας, οι οποίοι με αφορμή την επίθεση κατά του κυρίου Χατζηδάκη έσπευσαν κραυγάζοντας να καταγγείλουν τη βία ως αντιδημοκρατική ενέργεια, είναι βέβαιο ότι αντέδρασαν επιλεκτικά και υποκριτικά, παραβλέποντας και ότι υπάρχουν και θεμιτές μορφές βίας, και ότι η δημοκρατία που υπερασπίζονται εμπεριέχει εγγενώς ποικίλες μορφές βίας.
FrapDigo
