"Μπαρμπα Νίκο Τσιφόρε, το σήμερα ξεπέρασε τα ρεμάλια ήρωες σου"
Απλά μικρό πικρό σχόλιο που κυκλοφορεί

Άρθρο στο πρόσφατο τεύχος του The Nation (έντυπο 17/10/2011).
Αφιερώνεται στους συνεπείς οπαδούς της νεοφιλελεύθερης "μεταρρύθμισης" στην υγεία. Ειδικά στον Αν. Λοβέρδο, που ηγείται της μεταρρύθμισης αυτής.
Άρθρο του Yasha Levine (για την απόδοση Sky)
Υπάρχει δεξιά υποκρισία, και ιδού: ο Charles Koch, αφεντικό και "νονός" δισεκατομμυριούχος, οπαδός της ελεύθερης αγοράς και νεοφιλελεύθερος, υπερασπίστηκε τα οφέλη της Κοινωνικής Ασφάλισης στον Friedrich
Hayek, τον μεγαλύτερο οικονομολόγο του laissez-faire, στον εικοστού αιώνα.
προγράμματα της
υγειονομικής περίθαλψης.
υγειονομικής περίθαλψης.(μία ιστορία αριθμών)
Ακόμα και οι πιο δύσπιστοι, είναι πια σίγουροι πως το παραμύθι περί πληρωμής των μισθών και των συντάξεων από τα λεφτά των 3 ληστών, αποτέλεσε μία από τις άπειρες μεθόδους εκφοβισμού του ελληνικού λαού. Αποτέλεσε επίσης και ένα είδος λυδίας λίθου, πάνω στην οποία δοκιμάστηκαν και άλλοι θαμώνες του ελληνικού κοινοβουλίου, όπως οι "πατριώτες" της νεωτερικότητας που επέβαλε ο ΓΑΠ και το ΠΑΣΟΚ του, οι οποίοι ψήφισαν το Μνημόνιο είτε λόγω της άγνοιας τους, είτε λόγω της αδιαφορίας τους για τα πραγματικά σοβαρά θέματα του τόπου, είτε απλά γιατί ήθελαν να πλασαριστούν στα κόμματα του συστήματος ενδεδυμένοι τη ρόμπα του "σοβαρού", είτε -και ακόμα χειρότερα- γιατί δεν είναι τίποτα άλλο παρά κατώτεροι υπάλληλοι των αφεντικών που χρόνια τώρα τα "κόμματα εξουσίας" , πιστά υπηρετούν.
Απευθυνόμαστε στους κάθε λογής ευαίσθητους της «δημοκρατίας».
Προς τους πάσης φύσεως εισαγγελείς που βαφτίζουν «βία» τις λαϊκές διαμαρτυρίες.
Προς τους κατηγόρους που έχουν αναλάβει εργολαβικά να καταγγέλλουν την «ανομία» των απεργιών και των εργατικών κινητοποιήσεων.
Και ρωτάμε:Αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;*
Να απειλείς τον χρεοκοπημένο, τον απολυμένο, τον άνεργο, τον κατεστραμμένο, τον λεηλατημένο (αυτόν που εσύ λεηλάτησες)
εκδίδοντας χοτζέτι και λέγοντάς του ότι «ή θα τα βρεις να μου τα δώσεις ή θα σε αφήσω χωρίς καλοριφέρ και χωρίς φως μέσα στο χειμώνα»,
αυτό είναι ή δεν είναι «βία»;
Προφανώς, είναι παραπάνω από «βία». Είναι «πόλεμος». Αυτή τη λέξη, άλλωστε, χρησιμοποίησε ο Παπανδρέου στη Θεσσαλονίκη:«Πόλεμος».
Μόνο που σ' αυτόν τον «πόλεμο» δεν υπάρχει «εξωτερικός αντίπαλος». Υπάρχει μόνο «εσωτερικός εχθρός»: Ο λαός!

*
*
*
(Απόσπασμα από τη στήλη ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ του Ριζοσπάστη 16/9/2011- Γράφει ο Ν. Μπογιόπουλος)

Και ενώ τα παραπάνω δεν αποτελούν βίαιη επίθεση κατά του λαού, σε έναν πόλεμο που διεξάγεται "πολιτισμένα" και υπό τις ιαχές των αφεντικών της "Οδηγήτρας" κυβέρνησης του Γεωργίου Β' Παπανδρέου Γ - Βενιζέλου (immitation made in China), μέχρι πρότινος, οι λαϊκές αντιδράσεις απέναντι στις επιθέσεις, αποτελούσαν ντροπή και παρεκτροπή για την πολιτική ζωή και τους θεράποντες της, ή τους ανώτερους αξιωματικούς της, ή τους μικρούς Μήτσους της.
Το βέβαιο ήταν πως δεν έψαξε να βρει κανείς τα αίτια της ήπιας βίας των μικρών της κοινωνίας απέναντι στους εκπροσώπους (ότι και να εκπροσωπούν πια). Ούτε και να τη συγκρίνει με τη σκληρή και αδυσώπητη βία της κυβέρνησης του ΓΑΠ. Ούτε και να τη συγκρίνει με την αδυσώπητη βία των ΜΜΕ που πληρώνονται με κρατική διαφήμιση για να πουλάνε κομματική διαφήμιση και να διασπείρουν αμφιβολίες για το δίκιο που μπορεί να έχει ένας λαός που θα διεκδικήσει, έστω και τη σύνταξη των 500 ευρώ, Αλλά κυρίως, δεν τη σύγκρινε με τη βία της εξαθλίωσης, της ανεργίας, του εξαναγκασμού σε μετανάστευση, του μηδενικού οράματος για τη νέα γενιά, την αδυναμία προγραμματισμού ακόμα και του πενιχρού φαγητού της Κυριακής.
Του RICHARD WOLFF * Ομότιμος καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης στο Αμχερστ και επισκέπτης καθηγητής στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα των Διεθνών Υποθέσεων του Πανεπιστημίου New School στη Νέα Υόρκη.
Η Standard & Poor's υποβαθμίζει το χρέος των ΗΠΑ, τα κυριότερα χρηματιστήρια στον κόσμο κάνουν βουτιά.
Σοβαροί αναλυτές φοβούνται πως θα ξεσπάσει παγκόσμια ύφεση, θα υπάρξουν νέες τραπεζικές καταρρεύσεις και πως θα διαλυθεί η ευρωζώνη, καθώς τα μέτρα λιτότητας απλώς χειροτερεύουν την κατάσταση. Ο Νουριέλ Ρουμπινί, διάσημος καθηγητής στη Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Στερν του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, αναρωτήθηκε αυτό το μήνα: «Είναι καταδικασμένος ο καπιταλισμός;» Η απάντησή του «Ισως».
Ένα σχόλιο για τις 10 θέσεις για τον φιλελευθερισμό, του Νίκου Δήμου που δημοσιεύτηκε στο έντυπο LIFO -07.07.2011.


Το κείμενο του Ν. Δήμου, δημοσιεύτηκε στο έντυπο LiFO στις αρχές Ιουλίου του 2011. Από τότε πήρε το δρόμο του και αναδημοσιεύτηκε, ουκ ολίγες φορές σε πολλά ιστολόγια και ιστότοπους. Αυτό φαίνεται και στο μικρό screenshot με τα πρώτα αποτελέσματα του Google.
«Οι άνεργοι, λοιπόν, σύμφωνα με τα σχέδια της εκεί [Ουγγαρία] κυβέρνησης, θα εκτελούν βαριές χειρωνακτικές εργασίες σε δημόσια κτήρια, θα ζουν σε τροχόσπιτα και θα παρακολουθούνται από... συνταξιούχους αστυνομικούς!
Είναι μόνο μια από τις πολλές ακροδεξιές προτάσεις από το κυβερνών κόμμα Fidesz.
Μετά από την αντικατάσταση της εργασίας με την "απασχόληση", το μέλλον μας επιφύλασσε την επιβολή της σχετικής ποινής για το αμάρτημα της ανεργίας.
Καλώς ορίσαμε στην ανατολή του αιώνα της "Σιδερένιας Φτέρνας" όπως θα έλεγε και ο ήρωας του Jack London, ο Ernest Everhard.
Πρωτοπόρος της μετάβασης, η Ουγγαρία και το ακροδεξιό -κυβερνών, κόμμα της .








































