Η συμμορία της Αχαρνών και οι στενές σχέσεις της με τη Χρυσή Αυγή
Κυριακή, 19 Μαΐου 2013
,
2:19 μ.μ.
View Comments
Οι δύο συλληφθέντες των ρατσιστικών ταγμάτων εφόδου είναι
οι "αθώοι κάτοικοι" που είχαν ξυλοφορτωθεί κατά την αντιφασιστική
μοτοπορεία στις 30/9/2012.
οι "αθώοι κάτοικοι" που είχαν ξυλοφορτωθεί κατά την αντιφασιστική
μοτοπορεία στις 30/9/2012.
Για τους νάνους και τα αφεντικά τους (Χρόνια των λαϊκών παθών)
Τρίτη, 30 Απριλίου 2013
,
10:12 π.μ.
View Comments
 |
ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΕΙΣ
ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΧΙΛΗΣ
Canto General - μετάφραση Δανάη Σταρτηγοπούλου
Όμως πίσω απ’ όλους αυτούς είναι ανάγκη
να ψάξεις. Υπάρχει κάτι πίσω από τους προδότες
και τους ποντικούς που ροκανίζουνε.
Υπάρχει μία αυτοκρατορία που στρώνει
το τραπέζι και σερβίρει τα φαγητά και
τις σφαίρες.
Θέλουν
να κάνουν και σε σένα
Αυτό που καταφέρνουν
στην Ελλάδα. Οι ρομιοί «σενιορίτος»
σε τσιμπούσι, βόλια για το λαό στα βουνά:
πρέπει να ξεθεμελιώσουν
το φτερούγισμα της καινούργιας Νίκης
της Σαμοθράκης,
πρέπει να κρεμάσουν,
να σκοτώσουν, ν’ αφανίσουν, να μπήξουν
το φονικό μαχαίρι που τη λαβή του
χουφτώνουν στη Νέα Υόρκη,
πρέεπι να εξολοθρέψουν δια πυρός
την περηφάνεια του ανθρώπου που πρόβελνε
από παντού λες και γεννιόταν
από την αιματοπότιστη γης.
Πρέπει - λέει- να οπλιστεί ο Τσάνγκ
κι ο βδελυρός Βιδέλα, και πρέπει
χρήμα να τους δώσουν για φυλακές, φτερά
για να βομβαρδιστούν οι πατριώτες, και πρέπει
να τους πετάν το ξεροκόμματο, τίποτες δολάρια,
κι εκείνοι αναλαμβάνουν τα υπόλοιπα:
τις ψευτιές, τη διαφθορά, το πάτημα επί
πτωμάτων, την ώρα που οι κυρίες τους φορούνε
τα πανάκριβα «βιζόν».
Δεν έχει σημασία ο βραχνάς του λαού, αυτό
Ίσα ίσα το βασανιστήριο είναι χρήσιμο
Στους κύριους κι αφέντες του χαλκού, κι αυτά
δεν είναι λόγια,
υπάρχουν γεγονότα:
οι στρατηγοί παρατούν το στρατό και υπηρετούν
σα βοηθοί το επιτελείο
του Τσουκικαμάτα, κι όσο για το νίτρο,
οι άνθρωποι της πάμπας.
Έτσι προστάζουν από πάνω,
Από το πορτοφόλι με τα δολάρια.
Έτσι οι στρατηγοί κάνουν τους αστυνόμους.
Έτσι σαπίζει ο κορμός του δέντρου
της πατρίδας.
46 χρόνια από τη Μαύρη Επέτειο: μνήμες και απολογισμός
Κυριακή, 21 Απριλίου 2013
,
11:00 π.μ.
View Comments
Με αφορμή τη συμπλήρωση 46 χρόνων από τη μαύρη επέτειο της
21ης Απριλίου και τo πλήθος αντιφασιστικών εκδηλώσεων που γίνονται
αυτές τις μέρες σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο για την
κληρονομιά της απριλιανής δικτατορίας, γραμμένο από τον παλαίμαχο αντιστασιακό της
Αριστεράς Τάκη Μπενά.
Η Eldorado Gold αγόρασε μέχρι και "likes" για τη σελίδα της στο facebook.
Τρίτη, 9 Απριλίου 2013
,
6:19 μ.μ.
View Comments
(κλικ για μεγέθυνση)
Μέσα σε μια μόνο μέρα τα "likes" της σελίδας των μεταλλείων χρυσού αυξήθηκαν από 149 (που είχε συνολικά εδώ και ένα μήνα) σε 11.070.
Πως γίνεται αυτό; Μισθώνεις απλά μια εταιρεία web promotion (σαν αυτήν για παράδειγμα: http://goo.gl/p3PQF) και σε γεμίζει με "likes". Και έτσι ο μέσος χαχόλος χρήστης του διαδικτύου νομίζει ότι η εταιρεία έχει πολλούς θαυμαστές (...)
Το ότι τα "likes" προέρχονται από τη Μόσχα, θα οφείλεται προφανώς στο γεγονός ότι η εταιρεία που μίσθωσε η Eldorado Gold είναι ρωσική.
Μετά από αυτό μπορεί εύκολα να αναλογιστεί κανείς, ότι αν η Eldorado για το καλό του image της αγοράζει μέχρι και likes για το facebook της, ποιός ξέρει πόσες "υπηρεσίες" αγόρασε και αγοράζει από τα ελληνικά ΜΜΕ.
ΥΓ: Διαβάστε εδώ και τα ονόματα αυτών που έκαναν "like" στη σελίδα των "Ελληνικών Μεταλλείων"
Πολλοί είδαν χθες βράδυ, στον ΣΚΑΪ, την εκπομπή-πλυντήριο της Χρυσής Αυγής από τον Γιώργο Τράγκα, όπου είχε στο στούντιο 4 χρυσαυγίτες βουλευτές να λένε ό,τι θέλουν χωρίς τον παραμικρό αντίλογο.
Όσοι δεν είχαν την ατυχία να τη δουν, μπορούν να σπεύσουν εδώ: skai.gr/player/TV/?mmid=238569
Αγωγή στο UNFOLLOW από τον Δ.Μελισσανίδη ...διότι είναι άσχετος με την Aegean Oil
Σάββατο, 6 Απριλίου 2013
,
11:17 μ.μ.
View Comments
Δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες για την αγωγή και για το αποκαλυπτικό άρθρο του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου σχετικά με το εκτεταμένο λαθρεμπόριο πετρελαίου που έκανε η Aegean Oil. Για όλα αυτά μπορείτε να ενημερωθείτε στο σχετικό δημοσίευμα του UNFOLLOW και στους συνδέσμους που παρατίθενται εκεί.
Αυτή η μικρή δημοσίευση είναι μόνο για να εκφράσουμε τον θαυμασμό μας στο αξιοζήλευτο ταλέντο του Δημήτρη Μελισσανίδη να ξεγελάει επί δεκαετίες τα ΜΜΕ (δημοσιογράφους, κανάλια, ραδιόφωνα, εφημερίδες, περιοδικά), τους πολιτικούς και τους επιχειρηματίες παριστάνοντας τον πρόεδρο της Aegean Oil, ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε καμία απολύτως σχέση μαζί της.
Και σαν να μην έφταναν όλοι αυτοί, ξεγελούσε ακόμα και τις κυβερνήσεις.
Για παράδειγμα, στην παρακάτω φωτογραφία τον βλέπουμε, το 2007, να έχει χωθεί μαζί με τη σύζυγό του, τελείως αυθαίρετα, στην πρώτη γραμμή των εγκαινίων της πετρελαϊκής εγκατάστασης της Aegean Oil στον Ασπρόπυργο. Ανάμεσα σε μεγάλα ονόματα κρυστάλλινων πολιτικών και επιχειρηματιών: του Πέτρου Μαντούβαλου, του Αναστάσιου Νεράντζη (τότε υφυπουργού Ανάπτυξης), του Πέτρου Δούκα (τότε υφυπουργού Οικονομικών), του Μιχάλη Σάλλα (τρ. Πειραιώς) και του Μητροπολίτη Σεραφείμ.
Αυτή η μικρή δημοσίευση είναι μόνο για να εκφράσουμε τον θαυμασμό μας στο αξιοζήλευτο ταλέντο του Δημήτρη Μελισσανίδη να ξεγελάει επί δεκαετίες τα ΜΜΕ (δημοσιογράφους, κανάλια, ραδιόφωνα, εφημερίδες, περιοδικά), τους πολιτικούς και τους επιχειρηματίες παριστάνοντας τον πρόεδρο της Aegean Oil, ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε καμία απολύτως σχέση μαζί της.
Και σαν να μην έφταναν όλοι αυτοί, ξεγελούσε ακόμα και τις κυβερνήσεις.
Για παράδειγμα, στην παρακάτω φωτογραφία τον βλέπουμε, το 2007, να έχει χωθεί μαζί με τη σύζυγό του, τελείως αυθαίρετα, στην πρώτη γραμμή των εγκαινίων της πετρελαϊκής εγκατάστασης της Aegean Oil στον Ασπρόπυργο. Ανάμεσα σε μεγάλα ονόματα κρυστάλλινων πολιτικών και επιχειρηματιών: του Πέτρου Μαντούβαλου, του Αναστάσιου Νεράντζη (τότε υφυπουργού Ανάπτυξης), του Πέτρου Δούκα (τότε υφυπουργού Οικονομικών), του Μιχάλη Σάλλα (τρ. Πειραιώς) και του Μητροπολίτη Σεραφείμ.
25 Μαρτίου 2013. Τη μέρα που τοπικές κοινωνίες σε όλη την επικράτεια έδειξαν δυναμικά την αντίθεσή τους σε μια σειρά από ζητήματα, από την επιδρομή των χρυσοθήρων στη Χαλκιδική μέχρι την άνοδο του φασισμού και τη ληστρική απόβαση του «Αττίλα 3» στην Κύπρο, την ίδια αυτή μέρα επέλεξε η ναζιστική συμμορία για να κάνει άλλο ένα σόου πατριδοκαπηλίας έξω από το κτήριο που στεγάζεται το MEGAλο κανάλι.Κρυφά σχολειά Χρυσής Αυγής: Χαρταετοί με σημαίες του γερμανικού Ράιχ
Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013
,
12:13 π.μ.
View Comments
Η Χρυσή Αυγή, εκτός από την «έγκυρη» ελληνική ιστορία που επιφυλάσσει στα μικρά παιδιά με τα «κρυφά σχολειά» που πρόσφατα εγκαινίασε, διοργανώνει παράλληλα και «παιδικά εργαστήρια» κατασκευής χαρταετών για να «διδάξουν», όπως λένε οι συναγωνιστές, «στα παιδιά την παραδοσιακή μέθοδο κατασκευής χαρταετού, που τη μάθαιναν τα ελληνόπουλα από πατεράδες και παππούδες κάθε χρόνο».
Έχουν γραφτεί πολλά τις τελευταίες μέρες για τις εκλεκτικές σχέσεις του κ. Κωτούλα με φιλοναζιστικές αναθεωρητικές θέσεις που έχει εκφράσει στο βιβλίο του «Η άνοδος του Γ’ Ράιχ» αλλά και αλλού. Ως αντεπιχείρημα για την «αντικειμενικότητά» του προβάλλεται ότι το νέο πουλέν της κυβέρνησης για θέματα ιθαγένειας έχει γράψει και ένα βιβλίο με θετικά σχόλια για τον Στάλιν.
South of the Border - Η ταινία του Όλιβερ Στόουν για τον Ούγκο Τσάβες
Πέμπτη, 7 Μαρτίου 2013
,
7:01 μ.μ.
View Comments
Στις 5 Μαρτίου 2013 έφυγε από τη ζωή ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες, μετά από δίχρονη μάχη με τον καρκίνο. Πολλά έχουν γραφτεί και ακόμα περισσότερα θα γραφτούν στο μέλλον από φίλους και εχθρούς για την πολιτική παρακαταθήκη που άφησε πίσω του.
και νυχτώσαμε σε νύχτα δίχως ξημέρωμα.
Ακολουθεί εξαιρετικός λίβελλος του Κώστα Καναβούρη, από τη σημερινή ΑΥΓΗ. Προσοχή! Το κείμενο απευθύνεται σε έξυπνους και ευαίσθητους ανθρώπους. Οι ηλίθιοι που μπορεί και να σκεφτούν, όχι να εκστομίσουν, το ότι η καταστροφή που ζούμε είναι αναγκαστικό τίμημα για τις ανομίες του παρελθόντος, παρακαλούνται να ανακατευθύνουν τους browser τους σε κανάλι κινουμένων σχεδίων και να μη ξεχάσουν να ευχαριστήσουν ακόμα μία φορά την τύχη τους που τους έστειλε τον Στουρνάρα στον μίζερο δρόμο τους.
Ο λόγος στον δημιουργό.
Νυχτώνει νωρίς. -ΑΥΓΗ της Κυριακής 3/3/2013 - Κώστας Καναβούρης Υπάρχει Λόγος
 |
| Νύχτα χωρίς ξημέρωμα, η νύχτα που νίκησαν τα κτήνη |
Ο λόγος στον δημιουργό.
Νυχτώνει νωρίς. -ΑΥΓΗ της Κυριακής 3/3/2013 - Κώστας Καναβούρης Υπάρχει Λόγος
Κι ας έγραφε εκείνος εκεί ο ποιητής που λεγόταν Γιάννης Ρίτσος (και έλπιζε πως ο 20ός αιώνας ο λαμπαδηφόρος και λαμπαδιασμένος 20ός αιώνας είναι η τελευταία "προ Ανθρώπου Εκατονταετία") τα παρακάτω: "Τ' όνειρο του παιδιού είναι η ειρήνη. Τ' όνειρο της μάνας είναι η ειρήνη". Άντε τώρα να εξηγήσεις "τι εννοεί ο ποιητής" στο 8χρονο παιδάκι κάποιας μακρινής Αλεξανδρούπολης (όχι χιλιομετρικά, αλλά μακρινής σαν τοπόσημο ενός ετερότοπου φρίκης και ταυτόχρονα φρικαλέα κοντινού) που πιάστηκε με τα κεριά στο χέρι. Τα είχε πάρει από την εκκλησία, όπως είπε το ίδιο, για να μπορέσει να διαβάσει για το σχολείο. "Δεν έχουμε στο σπίτι ρεύμα", είπε, "μας το έκοψαν και δεν μπορώ να διαβάσω, γιατί νυχτώνει νωρίς".
Νυχτώνει νωρίς ακόμα. Και νυχτώνει βαθιά, πουλάκι μου. Κι ας έγραφε εκείνος εκεί ο ποιητής που λεγόταν Γιάννης Ρίτσος, πως "Ειρήνη είναι ένα ποτήρι ζεστό γάλα / κι ένα βιβλίο μπροστά στο παιδί που ξυπνάει". Τώρα το παιδί κοιμάται και ξυπνάει μέσα στον πόλεμο. Το παιδί κοιμάται και ξυπνάει μέσα στο πηχτό σκοτάδι της απελπισίας που το έχουν καταδικάσει τα πολιτικά κατακάθια τού σήμερα, αυτός ο φασιστικός εσμός που έχει επικαθήσει στην ήδη καθημαγμένη καθημερινότητα σαν κακόηθες μελάνωμα, αυτοί οι μελανοχίτωνες της αριθμητικής και του ίδιου κέρδους, αυτά τα τέρατα από τους Φαήλους Κρανιδιώτηδες και τους Χρύσανθους Λαζαρίδηδες μέχρι τους θιασώτες μιας πυώδους "αγάπης", όπως ο μητροπολίτης Αμβρόσιος. Και ενδιαμέσως όλος ο αχνός της κόλασης που αναδύεται από τις φαιότατες γραβάτες μιας τρικομματικής (και τριτοκοσμικής) κυβέρνησης μαζί το έμεσμα που ονομάζεται Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Αυτά τα τέσσερα αφηνιασμένα άλογα της καταστροφής που ποδοπατούν ό,τι βρίσκεται στο διάβα τους. Άλλωστε (και γι' αυτό μίλησα για φαιότατες γραβάτες) μην ξεχνάμε ότι ένας από τους πιο περίπλοκους κόμπους της γραβάτας, ονομάζεται "τέσσερα άλογα" επειδή μιμείται τον κόμπο που χρησιμοποιούσαν οι αμαξάδες για να δένουν τα γκέμια στα αριστοκρατικά τέθριππα. Κάτι θα ξέρουν επ' αυτού τα φαιδρά αποπλύματα τύπου Κεδίκογλου και οι εγωμανείς κοκορίσκοι, εκπρόσωποι ενός "Ντίσνεϊλαντ" φασισμού όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος της "κάμπριο" επίδειξης και της παρτίδας τένις με τον Άδωνι Γεωργιάδη από τη μια. Και της διαπόμπευσης οροθετικών γυναικών, καθώς και της ηθικής νομιμοποίησης της Χρυσής Αυγής από την άλλη. Αν δεν θυμάστε, είναι το ίδιο υποκείμενο που κατηγόρησε (φουσκώνοντας γκαιμπελικά τον αριθμό τους) συλλήβδην τους δημόσιους υπαλλήλους ότι ταλαιπωρούν -άκουσον, άκουσον- 9.000.000 Έλληνες, ενώ την ίδια στιγμή φρόντιζε να τακτοποιήσει τη σύζυγό του (άρτι ενθυλακώσασα την παχυλή αποζημίωση από την "Ολυμπιακή") με την υπογραφή τεσσάρων υπουργών (του άλλου του ζώου, του Γιώργου Παπανδρέου, αδερφού του συγγραφέως Νίκου, που περιφέρεται ανά τας οδούς και τας ρύμας της υφηλίου ψάχνοντας το ιερό δισκοπότηρο του σοσιαλισμού), σε προσωποπαγή θέση σ' αυτό το ίδιο το τρισκατάρατο Δημόσιο! Άι στο διάβολο κτήνη της τρυφηλότητας. Ζεμένα στο τέθριππο των κυρίων σας διά του κόμπου της γραβάτας σας. Άντε πηγαίνετε να εξηγήσετε τον βίο σας σ' αυτό το παιδί που παίρνει τα κεριά από το παγκάρι της εκκλησίας -εν έτει 2013- για να διαβάσει επειδή "νυχτώνει νωρίς". Άντε ανδράποδα με το τρελό το μάτι του αφηνιασμένου αλόγου που αφρίζει τρέχοντας προς τον γκρεμό, να εξηγήσετε σ' αυτό το παιδί ότι εκκλησία (μιας αγάπης που κατάντησε φιλανθρωπία) και εκκλησία του δήμου (μιας δημοκρατίας που κατάντησε αισχρό υποχείριο και αισχρότατο υποπόδιο του αχαλίνωτου κέρδους) είναι ένα και το αυτό.
Και επειδή ξεκίνησα με Γιάννη Ρίτσο, ας συνεχίσω με Γιάννη Ρίτσο. "Ο ουρανός αρχίζει από το ψωμί" γράφει κάπου ο ποιητής. Και επειδή η τρέχουσα διερώτηση συντηρητικής μικρόνοιας επιμένει μεμψιμοιρώντας "τι εννοεί ο ποιητής", νομίζω ότι θα ήταν μια καλή ιδέα το να εξηγήσει μια πολιτική διάνοια τύπου Κώστα Καραμανλή στο παιδί "τι εννοεί ο ποιητής". Θα ήταν μια καλή ευκαιρία να ομιλήσει επιτέλους αυτή η σφιγξ της χονδροειδούς κενότητας που, αφού πρωθυπούργησε προς την καταστροφή, περιέπεσε σε διαλογιζόμενη σιωπή. Ως να ήτο δικαίωμά του. Προσφάτως, μάλιστα, διάβασα σε δοξολογητικό δισέλιδο ρεπορτάζ της "Εφημερίδας των Συντακτών" να του αποδίδεται η φράση (τη διηγούμαι) ότι δεν παίρνει θέση (για τα εσωκομματικά μαχαίρια της Ν.Δ. αν θυμάμαι καλά) επειδή τότε θα ήταν σαν να πολιτεύεται, πράγμα το οποίο "δεν επιθυμεί". Τ' ακούς; Τ' ακούς μωρέ και δεν τρελαίνεσαι;
Ο πρώην πρωθυπουργός της χώρας, το "κεφάλαιο" κατά μερικούς ηλιθίους όπως ο Στυλιανίδης, ο νυν βουλευτής δεν επιθυμεί αυτοκρατορικώς να πολιτευθεί. Και τότε τι κάνει στη Βουλή η Μεγαλειότητά του; Ρεύεται, πέρδεται και βλέπει με τα μεγάλα ερεβώδη μάτια της γλαρής φαντασίας του τα τρένα να περνούν. Πάνω από το παιδί που παίρνει τα κεριά από το παγκάρι της εκκλησίας επειδή θέλει να διαβάσει αν και "νυχτώνει νωρίς". Τόσο νωρίς, που μπορεί να είναι κιόλας αργά μέσα στην ψυχή του. Τόσο αργά, που μπορεί κι η ψυχή του να λιώνει μαζί το κερί μέσα στο σκοτάδι των λύκων. Εκεί όπου βρίσκουν την τροφή τους τα θηρία της ωμοφαγίας και της πτωματοφαγίας. Εκεί όπου από τα έξι χρόνια των παιδιών αρχίζει την κατήχηση η Χρυσή Αυγή. Εκεί όπου τσαμπουκαλεύεται ότι δεν μασάει το φασιστοειδές υποζύγιο της Μέρκελ, την ίδια στιγμή που του έχουν περάσει το σαμάρι στην πλάτη, εκτιμώντας τις υποκυπτικές του ικανότητες. Εκεί όπου 85 βουλευτές (τρομάρα τους) της Ν.Δ., των Ανεξάρτητων Ελλήνων και της Χρυσής Αυγής μαζί με τον αρχηγό όλων των στρατευμάτων της πατρίδας μας Μ. Κωσταράκο ομιλούν με το στόμα γεμάτο αίμα. Το οποίο αίμα (δυστυχώς και της φυλής, και της ορδής) είναι γένους ουδετέρου. Αλλά τι να ξέρει απ' αυτά ένα παιδί. Το παιδί ξέρει μονάχα όσα και ο ποιητής. Ξέρει γιατί νιώθει. Και νιώθει πως όταν δεν υπάρχει ψωμί στο τραπέζι δεν υπάρχει και ο πλούτος των άστρων. Όπως λέει και ο Γιάννης Ρίτσος. Και όπως δεν θα το πουν ποτέ τα πιόνια της "μονόπολης" που νομίζουν ότι είναι άνθρωποι.
Η παραπάνω φράση, ερώτηση έχει
πάρει εμβληματικό χαρακτήρα τα τελευταία χρόνια. Σε όλες τις ανομίες και τις
οικονομικές ακροβασίες των νεοφιλελεύθερων, πάντα βάζουν και την εμβληματική
ερώτηση – επωδό, προκειμένου να αποδείξουν σε εμάς τους ηλίθιους, το εύλογο, το
αυτονόητο, το κανονικό της αγυρτείας τους. Και η αγυρτεία τους δεν είναι τίποτα
άλλο παρά νομιμοποιημένη απάτη, στα
χρόνια της τραπεζικής δεσποτείας και της κοινωνικής υποδούλωσης στον μονεταριστή
θεό των νεοφιλελέδων.
Τι δεν καταλαβαίνεις, επαναλαμβάνουν
μονότονα και τα κρεμασμένα σαγόνια των παπαγάλων υπηρετών τους. Τώρα βέβαια, θα κάνω μία στάση
στη λέξη υπηρέτης, γιατί ο υπηρέτης, με κάποια άλλη θεώρηση του κόσμου, δεν
παύει να είναι ένας επαγγελματίας που πουλάει τις υπηρεσίες του. Οι μπάτλερ, οι
οικονόμοι, οι ιπποκόμοι του χθες (ή και του σήμερα για κάποιους) είναι μέλη
αυτής της επαγγελματικής τάξης. Φοβάμαι πως εδώ, αποδίδοντας την ιδιότητα του
υπηρέτη σε μετριότατους δημοσιολόγους, προσποιούμενους τους δημοσιογράφους
(νομίζοντας πως η διαφορά είναι το να αποτυπώνεις γραπτά -ή και γραπτά, τα
διάφορα που εκστομίζεις), υποτιμώ μία ολόκληρη τάξη και την εργασία της (την
τάξη των παρόχων προσωπικής οικιακής εργασίας) αφού οι περιγραφόμενοι εδώ ως
δημοσιολόγοι και κατά δήλωση τους, δημοσιογράφοι, μάλλον απλά δουλάρια των
ισχυρών αφεντικών τους είναι.
Είναι θέμα τιμής και
ανταλλάγματος, πώς να το κάνουμε. Άλλο
να παρέχεις τις υπηρεσίες σου για να βιοποριστείς και άλλο να πουλάς τη
συνείδηση και την αξιοπρέπεια σου (πιθανόν ακριβά) για να ικανοποιήσεις την πλεονεξία σου για
όλο και περισσότερα. Βέβαια δε λείπουν και αυτοί που πιστεύουν αυτές τις αηδίες
που γράφουν. Πρόκειται για τους φανατικούς νεοφιλελεύθερους* που πιστεύοντας σε
έναν δικό τους κοινωνικό δαρβινισμό, επιδιώκουν την εξέλιξη σε ένα τέλειο ον,
απαλλαγμένο από τις αμαρτίες της συνείδησης, της αγάπης προς τον πλησίον, της
αλληλεγγύης και εντέλει της ανθρωπιάς.
Οι μουτζαχεντίν του
νεοφιλελευθερισμού, φοράνε κοστούμια, κάθονται σε καλά γραφεία, γνωρίζουν από
υπολογιστές και διατυπώνουν τις «φρέσκιες ιδέες» τους για ένα καλύτερο αύριο
χωρίς τους περιττούς ανθρώπους που αποτελούν τον λαό. Πρόκειται για τις μαντάμ
Σουσούδες του δημοσίου λόγου.
Μεγάλη εισαγωγή για τόσο μικρούς.
Και χωρίς να διεκδικώ δάφνες τιμητή, διεκδικώ το δικαίωμα να εκφράζω τις
απόψεις και τις σκέψεις που γεννιούνται μέσα μου, κάθε φορά που τρακάρω κείμενο
των Σουσούδων, όπου το πετυχαίνω. Έτσι και δεδομένου ότι βρήκα όσο χρόνο
χρειάζομαι για να τις πληκτρολογήσω (τις απόψεις και τις σκέψεις), τις ανεβάζω
εδώ, στο μεγάλο τοίχο του JUNGLE—Report.
Τι να πει κανείς για τους
καρδινάλιους του νεοφιλελεύθερου μαυσωλείου. Τον «κύριο» Μπάμπη
(Παπαδημητρίου), τον «κύριο» Πρετεντέρη, τον «πρώην κύριο» Τσίμα, τον «ποιητή»
Μπογδάνο και ένα σωρό άλλους όμοιους τους, που ρυπαίνουν την καθημερινότητα μας
με το πιθηκίσιο θράσος τους. Και
ρυπαίνουν την καθημερινότητα μας ακόμα και αν δεν ασχολούμαστε μαζί τους, γιατί
εξακοντίζουν τις βρωμιές τους καθημερινά ξέροντας πως υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι
(λόγω έλλειψης νου) να τις εξαπλώσουν
και να τις σκορπίσουν από εδώ και από εκεί. Αυτά όμως είναι γνωστά, τα ξέρουν
όλοι (ακόμα και αυτοί που τους μιμούνται) και δεν θα ήταν ωραίο να επαναλάβουμε
τα χιλιοειπωμένα. Τελευταία όμως, έπεσε το μάτι μου σε έναν άλλο δημιουργό, ένα
άλλο λαμπρό πνεύμα, έναν ακόμα θιασώτη
του «αυτονόητου» του «λογικού» του «τι δεν καταλαβαίνεις» .
Ο λόγος για τον Θανάση Μαυρίδη που
άρθρα του έχω πετύχει στο Capital.gr το οποίο έχει ενδιαφέρον να το διαβάζει κανείς
για να αναθεωρεί τα όρια της ανθρώπινης κακίας, κάθε φορά που θέλει να
διαπιστώσει τι σπρώχνει έναν άνθρωπο να θέλει να εξαφανίσει έναν άλλο.
Ο Θανάσης –τι δεν
κατάλαβες-Μαυρίδης, γράφει σε ένα πρόσφατο κείμενο του με τίτλο Πόσο μας
κόστισε τελικά το κίνημα «Δεν πληρώνω»; :
«Κάποια στιγμή μέσα στο 2013 θα αρχίσουν και πάλι τα μεγάλα οδικά έργα.
Εδώ και τρία χρόνια τα εργοτάξια
είναι εγκαταλελειμμένα και οι υπό κατασκευή δρόμοι θυμίζουν βομβαρδισμένο
τοπίο. Το λαϊκό κίνημα πέτυχε άλλη μία περήφανη νίκη κατά των εργολάβων. Τώρα
το κακό κεφάλαιο «αντεπιτίθεται» και αναζητά τρόπους για να τελειώσει ο δρόμος
καρμανιόλα «Πατρών – Κορίνθου».
Να πούμε τα πράγματα όπως ακριβώς
έγιναν. Τα είχαμε πει και τότε, πριν την μεγάλη καταστροφή, αλλά ένα μεγάλο
μέρος του κοινού ήταν συνεπαρμένο με το κίνημα «Δεν πληρώνω» και τις
λαϊκίστικες εξαγγελίες του κ. Μαγκριώτη για την μείωση της τιμής των
διοδίων.
Πρώτα πρώτα, είναι κατανοητό πως
ο παπαγάλος ποτέ δεν μπορεί να μιλήσει σαν άνθρωπος. Πάντα θα μιλάει σαν
παπαγάλος, όσο και αν προσπαθεί να μιμηθεί την ανθρώπινη φωνή. Έτσι ξεκινάει
συνδέοντας το κλείσιμο των εργοταξίων με τις λαϊκές αντιδράσεις στα χασάπικα
διόδια που υποχρέωναν τους οδηγούς να καταβάλλουν, τα εναρμονισμένα συμφέροντα
πραχωρησιούχων – υπουργείου και αστυνομικών αρχών.
Το λαϊκό κίνημα έκλεισε τα
εργοτάξια (άρα το λαϊκό κίνημα ήταν και υπεύθυνο για τις απολύσεις των
εργαζομένων εκεί που ήταν μαζικές). Δεν ήταν υπεύθυνοι ούτε ο Παραχωρησιούχος
(που δεν χρηματοδότησε ως όφειλε βάσει της σύμβασης παραχώρησης, ούτε οι
κατασκευαστές (κοινοπραξίες των παραχωρησιούχων) και προπαντώς δεν έφταιγαν οι
τράπεζες (οι οποίες ήταν και μέλη της κοινοπραξίας που αποτελούσε τον
Παραχωρησιούχο. Αλλά είπαμε, οι παπαγάλοι μιμούνται την ανθρώπινη φωνή. Δεν
αρθρώνουν λόγο. Το κακό είναι πως πολλοί μπερδεύουν τη μίμηση αυτή με λόγο
ανθρώπινο. Με αλήθεια.
Συνεχίζει ο κύριος «τι δεν
κατάλαβες»:
«Τα έργα σε μεγάλους οδικούς
άξονες βρισκόντουσαν το 2008 σε πλήρη εξέλιξη, την ώρα που στο βάθος
φαινότανε να έρχεται μία μεγάλη θύελλα. Οι μεγάλες τράπεζες του εξωτερικού ήταν
οι κύριοι χρηματοδότες των έργων (με ποσοστό συμμετοχής άνω του 70% του συνόλου
της χρηματοδότησης) και με επιτόκια δανεισμού περί το 1%! Ούτε στα όνειρά μας.
Δύο χρόνια αργότερα οι ξένες τράπεζες κατά κύριο λόγο σταματούσαν την
χρηματοδότηση και οι μπουλντόζες έσβηναν τις μηχανές τους».
Εδώ άρχισε να αποκτά μία σχέση με
την πραγματικότητα. Είναι αλήθεια πως τα έργα σταμάτησαν λόγω του «μη
συμφέροντος» της χρηματοδότησης. Το γράφουμε και παραπάνω. Δε φταίει το λαϊκό
κίνημα που τόσο εύκολα κατηγορεί δια της φτηνότατης ειρωνείας του ο «ειδήμων».
Όμως ξέχασε να γράψει πως -όπως είπαμε και πιο πάνω- οι τράπεζες που
χρηματοδοτούσαν ήταν μέλη του κονσόρτσιουμ του Παραχωρησιούχου (Διαχειριστής
και Χρηματοδότης) ο οποίος με τη σύμβαση παραχώρησης ήταν υποχρεωμένος να
συνεχίσει το έργο. Και βέβαια η τότε ελληνική κυβέρνηση, άλλο κάρο με πατάτες,
έκατσε σε μία γωνία φοβισμένη, μη τυχόν και ταράξει το αφεντικό της.
Εδώ υπάρχει και ένα ακόμα σημείο
που παραμένει ελαφρώς σκοτεινό. Η χρηματοδότηση δεν συνέφερε τις τράπεζες που
χρηματοδοτούσαν το έργο γιατί αυξήθηκε το επιτόκιο που δανείζονταν εκείνες
γιατί μειώθηκε η πιστοληπτική τους ικανότητα; Δηλαδή όταν υποβάθμιζαν την Ελλάδα,
ταυτόχρονα υποβάθμιζαν και τις γαλλικές και γερμανικές εταιρείες και τράπεζες,
που χρηματοδοτούσαν τον Παραχωρησιούχο; Δεν είναι λίγο αστείο έως ύποπτα
γελοίο;
Το γεγονός πως ακολούθησε και
ακολουθεί επαναδιαπραγμάτευση του τιμήματος που θα απολαμβάνει ο
Παραχωρησιούχος από τα διόδια –προς τα πάνω φυσικά- δίνει μία εξήγηση του
εκβιασμού της παύσης των εργασιών. Αλλά εδώ μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε.
Τι σημασία έχει αν σκοτώθηκαν άνθρωποι στον δρόμο «διπλή καρμανιόλα» στο
μεσοδιάστημα. Εδώ πρόκειται για λεφτά και μάλιστα χοντρά.
Αλλά ο «λαμπρός Μαυρίδης»
πλασάρει την –αυτονόητη είπαμε- επίσημη εξήγηση (που μοιάζει με την εξήγηση
φυσικών καταστροφών που δίνει ο μάγος της φυλής στους ιθαγενείς αφρικανικού
χωριού στα βάθη της ζούγκλας):
«Γιατί οι τράπεζες σταμάτησαν την
χρηματοδότηση; Βρήκαν πάτημα σε τρεις λόγους: 1) η χώρα είχε περιέλθει σε
αδυναμία να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις της, 2) το κράτος ήταν ήδη εκτεθειμένο
σε σχέση με οποιαδήποτε συμβατική του υποχρέωση σε σχέση με τα έργα (πληρωμές,
απαλλοτριώσεις, μεταφορές δικτύων) και 3) το «Κίνημα Δεν Πληρώνω» έκανε πάρτι
κάθε Σαββατοκύριακο στα διόδια όλης της χώρας.
Τα πρώτα δύο θα μπορούσε κανείς
να τα αντιμετωπίσει. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και στο τέλος με την πρόταση
που υιοθετείται τώρα. Το τρίτο, όμως, ήταν καταλυτικό. Ήταν το απόλυτο
επιχείρημα από τις ξένες τράπεζες που έψαχναν έναν τρόπο για να καταστήσουν
ανενεργές τις συμβάσεις που είχαν υπογράψει και να μην πάρουν το ρίσκο της
χώρας.
Γνωρίζουν, άραγε, οι καλοί μας
συμπολίτες πόσο είναι το σημερινό κόστος δανεισμού; Υπολογίζεται ότι στην
καλύτερη των περιπτώσεων δεν θα είναι χαμηλότερο από 5%! Ξέρουν ποιος θα το
πληρώσει; Πολύ σωστά μαντεύετε! Όλοι μας...»
Λογικά δεν είναι όλα; Αυτονόητα δεν είναι; Τι δεν
καταλάβατε;
Θαυμάσατε μήπως
1.
Το λογικό κενό που δημιουργείται όταν αναρωτηθεί
κανείς, απλά «Μα καλά δεν είχαν υπογραφεί συμβάσει; Τι έλεγαν αυτές;»
2.
Το άλλο λογικό κενό που δημιουργείται από αυτό
που γράψαμε προηγουμένως. Καλά, η κατάσταση της χώρας μείωσε την πιστοληπτική
ικανότητα της Vinci ή
της BNP φερ’ ειπείν; Καλά των
ελληνικών εταιρειών και τραπεζών, το
καταλαβαίνω αλλά και των ξένων;
3.
Τόσο δυνατό ήταν το κίνημα «Δεν πληρώνω¨που
συντάραξε αυτούς που κατεδαφίζουν συστηματικά το λαό μας και τη χώρα μας τα
τελευταία 3 χρόνια; Γιατί δεν στείλαμε το «Δεν πληρώνω» στις Βρυξέλλες να τους
«πάρει τα σώβρακα». Τι ανοησίες θα μου πείτε. Μα μόνο με ανοησίες μπορεί να
απαντήσει κανείς σε τόσο σοβαρά επιχειρήματα
4.
Γιατί δεν συνδυάζει την συζήτηση για επανέναρξη
με την επαναδιαπραγμάτευση του τιμήματος (εις βάρος του Δημοσίου προς όφελος
του Παραχωρηςιούχου) Μπα….
Ο δημοσιολόγος δεν είναι εκεί για να γράφει τέτοια πράγματα.
Αντίθετα είναι εκεί για να γράφει:
«Η πολεμική κατά των διοδίων
στηρίχτηκε σε δύο κακά παραδείγματα! Το πρώτο ήταν εκείνο της Αττικής Οδού. Η
επανάσταση, όμως, έγινε για τις περιπτώσεις εκείνες που οι συμβάσεις με τους
εργολάβους δεν είχαν σχέση με την αντίστοιχη σύμβαση της Αττικής Οδού! Είναι
σαν να διαμαρτύρεται κανείς για την παράγκα στο ποδόσφαιρο και την αμέσως
επόμενη χρονιά να καίει τα γήπεδα γιατί μία επαρχιακή ομάδα κέρδισε την παράγκα
και πήρε το πρωτάθλημα!
Το δεύτερο ήταν εκείνο της
ύπαρξης διοδίων στον υπό κατασκευή δρόμο Κορίνθου - Πατρών. Με μία πρώτη ματιά
έμοιαζε να είναι εξωφρενικό. Πως είναι δυνατόν να ζητάει κανείς διόδια για έναν
χωματόδρομο; Για έναν δρόμο καρμανιόλα; Κι όμως! Αυτό που ξέχασαν να πουν οι
«επαναστάτες» ήταν ότι τα διόδια «εφευρέθηκαν» επειδή το δημόσιο δεν είχε άλλα
διαθέσιμα χρήματα για να βάλει την δική του προβλεπόμενη συμμετοχή στο έργο. Με
άλλα λόγια το κράτος, δηλαδή εμείς, έπρεπε να βάλει λεφτά. Τα λεφτά δεν τα είχε
και αποφάσισε την συμμετοχή αυτή να την βάλουν τελικά όσοι χρησιμοποιούν το
έργο και περνούν από τα διόδια. Τι δεν κατάλαβαν;»
Αχ κουνελάκι, κουνελάκι. Γιατί δε
σχολιάζεις τη σύμβαση της Αττικής Οδού; Ξέρω, δε χρειάζεται αφού την
αντιδιαστέλλεις με την καλή σύμβαση παραχώρησης του βορειοδυτικού άξονα
Πελοποννήσου. Γιατί σε αυτόν αναφέρεσαι τον γνωστό και ως Κόρινθος – Πάτρα –
Πύργος – Τσακώνα. Γιατί αν πάρουμε την άλλη παραχώρηση, εκείνη του MOΡΕΑ (sic), θα πρέπει να σου θυμίσω πως δεν
σταμάτησε την επίμαχη περίοδο αλλά συνεχίστηκε με τον Παραχωρησιούχο του
Κόρινθος – Τρίπολη – Καλαμάτα, να τηρεί (σε μεγάλο ποσοστό και όχι 100%) τη
σύμβαση που είχε υπογράψει. Δύο μέτρα
και δύο σταθμά; Στον ΜΟΡΕΑ δεν υπήρχαν οι «Δεν Πληρώνω» ή μήπως στον ΜΟΡΕΑ
είχαν καλύτερες σχέσεις με το κίνημα;
Υπάρχουν όμως εξηγήσεις. Στον
ΜΟΡΕΑ, λόγω του ότι τα έργα συνεχίστηκαν και ο δρόμος ολοκληρώθηκε σε μεγάλο
ποσοστό, όσο δυσβάσταχτα και αν είναι τα διόδια (και είναι πράγματι), οι
αντιδράσεις ήταν λιγότερες. Έλειπε βλέπεις η πρόκληση του να πληρώνεις ένα
χωματόδρομο. Αλλά είπαμε. Στο Κόρινθος Τρίπολη Καλαμάτα, ο Παραχωρησιούχος
συνέχισε, δεν εκβίασε και γι’ αυτό είχε λιγότερες αντιδράσεις. Πως λοιπόν τώρα εγώ να χαρακτηρίσω αυτά που
γράφει η μαντάμ Σουσού που νουθετεί τον ελληνικό λαό για τις επιλογές του;
Ειδικά εκείνο το αμίμητο :
«τα διόδια «εφευρέθηκαν» επειδή το δημόσιο
δεν είχε άλλα διαθέσιμα χρήματα για να βάλει την δική του προβλεπόμενη
συμμετοχή στο έργο. Με άλλα λόγια το κράτος, δηλαδή εμείς, έπρεπε να βάλει
λεφτά. Τα λεφτά δεν τα είχε και αποφάσισε την συμμετοχή αυτή να την βάλουν
τελικά όσοι χρησιμοποιούν το έργο και περνούν από τα διόδια. Τι δεν
κατάλαβαν;»
Ας εξηγήσει τώρα τη διαφορά
μεταξύ δύο συμβάσεων παραχώρησης δημοσίου αγαθού (εξορισμού ανήθικη) που
διαφέρουν όμως στο ότι η μία εκτελέστηκε και η βελτίωση των οδικών συνθηκών
απάλυνε την οργή για το ξεπούλημα ενώ η άλλη, άρχισε τους εκβιασμούς με κόστος
–κυρίως- ανθρώπινες ζωές.
Αλλά είπαμε. Το ότι οι παπαγάλοι
μιμούνται την ανθρώπινη φωνή δε συνεπάγεται οτί μιλάνε κιόλας.
***************************************************************************
Όλα τα αποσπάσματα με πλάγιους χαρακτήρες και σε ισαγωγικά
είναι από τιον ιερό ναό του http://:www.capital.gr
και το άρθρο Πόσο μας
κόστισε το "κίνημα δεν πληρώνω"; Του Θανάση Μαυρίδη.
Στις 19/2 ασχολήθηκε (ο Μαυρίδης) και με το τον χρυσό της Χαλκιδικής και
τις εκεί επενδύσεις. Κανονικά, για
τους ενημερωμένους, δε χρειάζεται να σχολιάσει κανείς το κείμενο του Μαυρίδη
αφού κάνει πάλι τα λογικά άλματα του και σχολιάζει δια του
αδαμάντινου του πρίσματος που βλέπει
μόνο λεφτά ,παραβλέποντας υδράργυρο, πτολεμαϊδοποίηση της περιοχής με ανοικτές
εκσκαφές και επιπτώσεις που δεν μπορούν να αντιστοιχηθούν σε οικονομικό
δικαίωμα αλλά μόνο σε μερίδια θανάτου. Βέβαια κάνει και την ειρωνεία του με τα
«διπλά δεντράκια από όσα απομακρύνονται» αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία.
Το νόμιμο δεν είναι μόνο
ηθικό. Είναι και υγιεινό. Τι δεν καταλαβαίνεις άλλωστε;
________________________________________________________
*Τελευταία δε μοιάζουν και πολύ φανατικοί. Αντίθετα
βλέποντας πως όπου πάνε τους φτύνουν και τους περιφρονούν, έχουν αρχίσει να
απαρνούνται τα ίδια τους τα πιστεύω (βλ. ο όψιμα αντμνημονιακός Παπαδημητρίου
του ΣΚΑΙ ή ο Che Pretenderis και η Passionaria Olgaτου Mega). Τελικά πρόκειται για απλούς
χέστες (αν και ακόμα δε με έχουν πείσει ούτε και γι’ αυτό)
Μετά τη χθεσινή απεργία και διαπιστώνοντας πως οι παραπάνω «λογικές»
απόψεις περί αθώων και ενόχων στο γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, είναι πλατιά
διαδεδομένες, όχι μεταξύ εφοπλιστών και τραπεζιτών αλλά ακόμα και μεταξύ
μικεροεμπόρων έτοιμων για λουκέτο, μεταξ μεροκαματιάρηδων, μεταξύ των θυμάτων
δηλαδή, λες «άξιος ο μισθός σας παπαγάλοι» και δεν είναι να απορεί κανείς για
τον όγκο των διαδηλώσεων.
 |
| Και η ξώβεργα έγραφε Made in EU |
Τουφεκιά στον αέρα είχ
χαρακτηρίσει ο Νίκος Φωτόπουλος τις εικοσιτετράωρες απεργίες που προκηρύσσει
περιστασιακά η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ ή άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις οι οποίες έχουν
εντάξει τους τη σκέψη, το λόγο και τη δράση τους, στο «μεγάλο όχημα» της πιο αμφισβητούμενης συνδικαλιστικής ηγεσίας, των τελευταίων δεκαετιών. Και φροντίζει το «μεγάλο
όχημα» να εκτονώνει τον μαζεμένο ατμό από την κατσαρόλα που είναι έτοιμη να
σκάσει. Η εκτόνωση αποτελείται από αυτές ακριβώς τις περιστασιακές «τουφενιές
στον αέρα» που ποτέ δεν ανάβουν το φιτίλι της κοινωνικής έκρηξης.
Διαπλεκόμενες FaiLιές και Μούγκα Μαζικής Ενημέρωσης
Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2013
,
1:10 μ.μ.
View Comments
Απειλές εναντίον του περιοδικού UNFOLLOW από τηλέφωνο της AEGEAN OIL του Δ. Μελισσανίδη
Κυριακή, 3 Φεβρουαρίου 2013
,
12:24 π.μ.
View Comments
Απειλές εναντίον του UNFOLLOW από συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη
Στις 31 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε το 14ο τεύχος του περιοδικού UNFOLLOW (Φεβρουάριος 2013), όπου δημοσιεύουμε βασικό ρεπορτάζ για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου, με τίτλο εξωφύλλου «Λαθρεμπόριο: Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής για την Aegean Oil του Δ. Μελισσανίδη και τα ΕΛΠΕ του Σ. Λάτση;».
Επέτειος για τα Ίμια ή για τη "στέψη" του Αδόλφου;
Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013
,
11:14 π.μ.
View Comments
Τι είναι αυτό που φοβίζει τους πολλούς αλλά όχι τους χρυσαυγίτες; Η απάντηση στο βίντεο που ακολουθεί, δια στόματος Μιχαλολιάκου:
Το απόσπασμα που μόλις παρακολουθήσατε είναι από μια παλιότερη μάζωξη των χρυσαυγιτών για τα Ίμια. Συγκεκριμένα είναι από τις 30 Ιανουαρίου 2003, δηλαδή ακριβώς δέκα χρόνια πριν, όταν η Χρυσή Αυγή ήταν ακόμα μια περιθωριακή μεν, αλλά εξίσου επικίνδυνη συμμορία διαποτισμένη από το μίσος κατά παντός διαφορετικού, ζει και αναπνέει έξω από τα "άρια" πρότυπα του Μιχαλολιάκου και της παρέας του.
Ριζοσπαστικοποίηση. Το χρέος μίας ελεύθερης κοινωνίας
Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2013
,
5:03 μ.μ.
View Comments
Χρησιμοποιώντας την
καθημερινότητα αλλά και την καθημερινή ειδησεογραφία ως «παράδειγμα», οι
μεγάλοι μύστες της βραδινής λαϊκής ενημέρωσης, προσπαθούν –φιλότιμα ομολογουμένως-
να πείσουν για το «λάθος» της κοινωνίας να στραφεί προς τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ σε μία
τεράστια προσπάθεια αντίδρασης στη δικτατορία των τριμερών τερατουργημάτων και
των επιβαλλόμενων δια σιδηράς πυγμής, εκτρωματικών νομοθετημάτων τους. Προσοχή,
δεν είναι υπερβολή ο όρος «δικτατορία των τριμερών» αφού όσο δικτατορικά
εξαναγκάζει και βιάζει ένα λαό η τριμερής του εξωτερικού, τόσο δικτατορικά προς
τους ίδιους ενδεείς, φέρεται η οσφυοκαμπτική και δουλοπρεπέστατη τριμερής του
εσωτερικού. Η δεύτερη είναι ακόμα πιο αποκρουστική, φρικαλέα και γλοιώδης αφού
σε σχέση με εκείνη του εξωτερικού που έχει τη δύναμη να διαφεντεύει, είναι
απόλυτα ετερόφωτη και φέρεται σαν τον απάνθρωπο επιστάτη ενός πλούσιου, αφέντη
του προεμφυλιακού νότου των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το Mall και ο ταχυδακτυλουργός των νόμων Βενιζέλος
Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013
,
3:24 π.μ.
View Comments
Χθες, με τη βομβιστική επίθεση, στο κάδρο της επικαιρότητας μπήκε και το εμπορικό κέντρο Mall του ομίλου Λάτση.
Τι σχέση έχει όμως ο Βενιζέλος με το Mall του Λάτση; Η απάντηση είναι, ότι η ύπαρξη του αμιγώς παράνομου και αυθαίρετου κατασκευάσματος Mall οφείλεται μεταξύ άλλων και στις γνωστές νομοθετικές ταχυδακτυλουργίες του τότε υπουργού Πολιτισμού Ευάγγελου Βενιζέλου -πλέον δύσκολα βρίσκει κανείς νομιμοποιημένη παρανομία, προς όφελος της οικονομικής ελίτ, στην οποία να μην εμπλέκεται ο Βενιζέλος.
Πριν τρεις δεκαετίες ο γιος του Θανάση Απαλοχέρη έμπλεκε στα δίχτυα του γερμανικού νεοναζισμού. Σήμερα θα αναβαθμιζόταν σε ιδεολογικό καθοδηγητή των ελλήνων ναζί στη Γερμανία!
FrapDigo 
